منطق ترجمه قرآن صفحه 156

پشت سر هم بر آن ها نازل کردیم] طوفان، ملخ و آفت گیاهی و...»؛

خرمشاهی: «آنگاه بر سر آنان [بلای] طوفان، ملخ و شپش و...».

4. توجه به ساختار زبان مقصد (دستور زبان فارسی):

هر زبان دستور خاص خود را دارد و جملات آن با قوانین نحوی و ساختار ویژه ای شکل می یابد، مترجم قرآن، لازم است که دستور زبان مقصد را بشناسد تا جملات را صحیح و استوار بیان کند و گرفتار لغزش ادبی از این ناحیه نشود.

برای مثال: در ساختار زبان فارسی، مسائل زیر مورد توجه قرار گیرد:

الف) تطابق صفت و موصوف در زبان عربی و عدم تطابق آن ها در فارسی:

در زبان عربی، صفت و موصوف در جمع و افراد با همدیگر تطابق می کنند، بخلاف فارسی:

مثال: [ کِرَامِ م بَرَرَهٍ ]، (1) که «کرام» جمع «کریم» و «برره» جمع «بارّ» به معنای «گرامیانِ نیکوکاران» می شود؛ اما در فارسی، صفت با موصوف با هم مطابقت نمی کنند و صفت می تواند مفرد باشد، درحالی که موصوف جمع است؛ پس براساس دستور زبان فارسی باید گفت: «گرامیان نیکوکار»؛ همینطور است در مثال [ حور عین ]: (2) «سیه چشمان درشت چشمان» و در مثال: [ ...مُسْلِمَتٍ مُّؤْمِنَتٍ قَنِتَتٍ تَل-ِبَتٍ عَبِدَ تٍ سَل-ِحَتٍ ثَیِّبَتٍ وَ أَبْکَارًا ]؛ (3)

ب) در زبان عربی، صفت و موصوف در مذکر بودن و مونث بودن مطابقت می کند بخلاف فارسی: مثال: [ ...عَشَرَهٌ کَامِلَهٌ... ] (4) که در فارسی ترجمه می شود: «دهه کامل»؛ همچنین [ ...وَلَأَمَهٌ مُّؤْمِنَهٌ... ] (5) که در فارسی ترجمه می شود: «کنیز مومن».

تذکر: البته در برخی موارد می توان در ترجمه فارسی تطابق صفت و موصوف را

1- (1) . عبس، 16
2- (2) . واقعه، 22
3- (3) . تحریم، 5
4- (4) . بقره، 196
5- (5) . بقره، 221