منطق ترجمه قرآن صفحه 192

ابتدای ترجمه، این مطلب گوشزد شود.

و نیز هیئت علمای «الازهر» در مورد ترجمه قرآن تاکید کردند: «تا آنجا که ممکن است تفسیر (ترجمه تفسیری) خالی از اصطلاحات و مباحث علمی باشد، مگر آنچه را که فهم آیه می طلبد». (1)

2. امانت در ترجمه

ترجمه مطلوب، ترجمه پایبند است؛ یعنی: محتوا و ظرایف لفظی کلام باید به صورت کامل در ترجمه، منعکس شده و کم و زیاد نگردد.

به عبارت دیگر: مترجم بر اساس دیدگاه و تمایلات کلامی، سیاسی و... در ترجمه عمل نکند و ترجمه قرآن را آیینه افکار و سلیقه های شخصی خویش ننماید و به بیان حسن هیکل نویسنده مصری: در هنگام ترجمه، تألیف جدید نکند.

البته گاهی برای فهماندن بهتر معنای کلام، مترجم ناچار می شود که برخی مطالب را به ترجمه بیفزاید که در این موارد آن ها را در داخل پرانتز یا کروشه قرار می دهد تا با متن اصلی مخلوط نشود؛ و نیز برخی مترجمان ممکن است مطالب جزیی (مثل حروف عطف و...) را از زبان مقصد حذف کنند یا معادلی برای آن نیابند که در این موارد، لازم است این مبنا و مطلب را در مقدمه ترجمه اعلام کنند (2) و موارد ترجمه ناشده را فهرست نمایند. (3)یکی دیگر از نمادهای امانت در ترجمه، اعلام منابع و متون مورد استفاده در ترجمه است؛ استفاده از متن ترجمه های دیگر و تجربیات آن ها، امری طبیعی و ضروری است؛ ولی اعلام نکردن آن ها در مقدمه یا انکار آن ها، امری خلاف اخلاق و اصل امانت داری است و گاهی، نوعی سرقت علمی به شمار می آید.

1- (1) . مجله الازهر، ش 70، ص 8 - 649 و مناهل العرفان، ج 2، ص 5 - 67
2- (2) . در مورد حذف و اضافه موارد جزیی در مبانی ترجمه قرآن، مطالبی بیان شد.
3- (3) . در مبحث مبانی ترجمه قرآن، لیستی از حروف و کلمات ترجمه ناشده، اولین ترجمه جمعی قرآن را ارائه کردیم.