منطق ترجمه قرآن صفحه 193

3. جداسازی متن ترجمه از توضیحات اضافی

یکی از قواعد ترجمه، جداسازی متن از توضیحات به وسیله پرانتز یا علایم مشابه است تا خواننده بتواند بین کلام الاهی و کلام مترجم، تفاوت بگذارد و اشتباه نشود.

در این مورد، ذیل مبحث امانت در ترجمه و نیز مبانی ادبی ترجمه، مطالبی بیان شد.

مثال: [ ...وَمَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ و إِلَّا اللَّهُ وَالرَّ سِخُونَ فِی الْعِلْمِ... ]؛ (1)

فیض الاسلام: «در حالی که (کسی) جز خدا و راسخون، یعنی: استواران وتوانایان در علم و دانش (پیغمبر و ائمه معصومین صلوات اللّه علیهم اجمعین) تاویل و معنای آیات متشابه را نمی دانند».

مثال دیگر: [ ...فَمَن یَکْفُرْ بِالطَّغُوتِ وَیُؤْمِن م بِاللَّهِ... ]؛ (2)

فیض الاسلام: «پس کسی که به طاغوت، یعنی: بهر معبود و پرستیده شده ای جز خدا، کافر شود و به خدا ایمان آورد».

مثال دیگر: [ هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُم مَّا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ اسْتَوَی إِلَی السَّمَآءِ فَسَوَّل-هُنَّ سَبْعَ سَمَوَ تٍ... ]؛ (3)

بهبودی: «او همان خدایی است که نعمت های زمین را برای مهمانی شما مردم آفرید، سپس به سوی آسمان پرکشید و گازهای آسمانی را در قالب هفت پیکر آسمانی پیراست...».

در این مثال ها لازم بود تا مواردی که مشتمل بر توضیح مترجم است در پرانتز آمده و از متن جدا ذکر می شد.

4. رعایت علایم نگارشی و سجاوندی (ویرایش)

یکی از قواعد ترجمه در عصر حاضر، رعایت علایم نگارشی مثل ویرگول، نقطه، پرانتز، کروشه و...، براساس کاربردهای صحیح هر کدام و یا اعلام موارد کاربرد

1- (1) . آل عمران، 7
2- (2) . بقره، 256
3- (3) . بقره، 29