منطق ترجمه قرآن صفحه 255

در آیه 41 سوره «آل عمران»:

[ ...وَسَبِّحْ بِالْعَشِیِ ّ وَالْإِبْکَرِ ]؛

ترجمه: «و به هنگام صبح و شام، او را تسبیح بگو»؛

تفسیر نمونه: «عشی به معنای عصر آمده است». (1)و نیز در آیه 36 سوره «نور» واژه «غُدُوا» در ترجمه، به معنای «شام» و در تفسیر به معنای «عصر» آمده است. (2)در آیه 22 سوره «حجر»: [ وَ أَرْسَلْنَا الرِّیَحَ لَوَ قِحَ... ]؛

ترجمه: «و ما بادها را برای بارور ساختن (ابرها و گیاهان) فرستادیم»

تفسیر نمونه: «آیه، اشاره به لقاح ابرها دارد و نمی توان آن را اشاره به لقاح گیاهان دانست». (3)3. واژه «قرض» در آیه 245 سوره «بقره»، توسط استاد «فولادوند» اینگونه ترجمه شده است:

[ مَّن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا... ]؛

«کیست آن کس که به [بندگان] خدا وام نیکویی دهد».

ملاحظه می کنیم که واژه «قرض» در این آیه به معنای «وام» به مردم معنا شده است؛ در حالی که واژه «قرض» در آیه مزبور به معنای «انفاق در راه خدا» است (4) و اگر به عنوان «قرض» آمده، نوعی کنایه یا مجاز گویی است و گرنه وام به خدایی که مالک همه چیز است، معنا ندارد؛ وام به بندگان هم منظور نیست.

این مطلب هم ناشی از این است که مترجم محترم از شباهت لفظ «قرض» در

1- (1) . همان، ج 2، ص 8 - 407
2- (2) . همان، ج 11، ص 61
3- (3) . همان، ج 14، ص 481.
4- (4) . نک: نمونه، ج 2، ص 161 - 160 والمیزان، ج 2، ص 284