منطق ترجمه قرآن صفحه 276

7. بسیاری از حروف، ظرفها، موصولات، روابط، مؤکدات و آنچه که دقایق و حالات معانی، بدان بسته است، در زبان فارسی یا نیست و یا اگر هست بدان پایه از تنوّع و دقتی که در زبان عربی وجود دارد، نمی باشد؛ (1) (بنابراین، ترجمه تحت اللفظی کامل به فارسی عملاً ممکن نیست)؛

8 . این گونه ترجمه، از سویی مفاهیم قرآن را محدود و نامفهوم ساخته و از سوی دیگر، برخلاف محتوای دلنشین و جذّاب قرآن، آن را به صورتی ناهماهنگ و نامطلوب درآورده است؛ چنین ترجمه ای در واقع به صیغه و ساختار عربی درآوردن کلمات فارسی است؛ (2)9. در این شیوه از ترجمه، اصطلاحات واستعارات به گونه ای مبهم یا استهزاآمیز ارائه می شوند. (3) (که نمونه آن را در آیه 93 سوره «بقره» دیدیم)؛

10. در این شیوه ترجمه، تشبیهات و کنایات به خوبی معنا نمی شود؛ (4)11. در این نوع از ترجمه، برخی از کلمات عربی مثل «ال» (با معانی متعدد آن) و «لقد» و مانند آن یا معادل ندارد و یا معادل فاقد مناسب است؛ (5)12. برخی گفته اند: هدف قرآن دو چیز است، نخست: بیان اعجاز و دوم: هدایت مردم؛ این شیوه ترجمه در بیان هر دو هدف نارساست؛ چرا که قادر نیست تا تمام خصوصیات لفظی قرآن را بازسازی کرده و اعجاز قرآن را باز نمایاند؛ همچنین بسیاری از معانی، از معنای ثانوی واژه ها و عبارت ها استنباط می شوند که در این شیوه ترجمه مورد توجه قرار نگرفته و در نتیجه هدایت مطلوب مردم تحقق

1- (1) . پاینده، ابوالقاسم، مقدمه ترجمه قرآن
2- (2) . بی آزار شیرازی، همان، ص 243
3- (3) . بی آزار شیرازی، همان، ص 243
4- (4) . همان، ص 244
5- (5) . همان، ص 239