منطق ترجمه قرآن صفحه 322

ویرایش لفظی یا تغییر اندک در الفاظ اکتفا می کنند.

در حالی که همانطور که گذشت، ترجمه نوعی تفسیر است و همانگونه که در تفسیر تقلید جایز نیست (1) در ترجمه نیز جایز نیست؛ چون تقلید در تفسیر و ترجمه، سخن گفتن و نسبت دادن مطالب، بدون علم به خداست و این نوعی افترا و کذب است که مسلماً حرام است.

مثال: در ترجمه لاتینی ماراچی اشتباهاتی صورت گرفته است که «سیل» و «رادول» از او تقلید کرده اند و همان لغزش ها را تکرار کرده اند و نیز آقای «رادول» به تقلید از «تفسیر طبری»، ماجرای «غرانیق» را وارد ترجمه قرآن کرده است. (2)

ششم: آسیب های ترجمه های مستشرقان

اشاره

خاورشناسان، ترجمه های متعددی از قرآن به زبان های اروپایی و آفریقایی و حتی هندی ارائه داده اند که نام و معرفی آن ها در مبحث تاریخچه ترجمه گذشت؛ اما خاورشناسان همگی با یک هدف و انگیزه به ترجمه قرآن نپرداخته اند، بلکه:

الف) برخی خاورشناسان مغرض به دنبال ابطال قرآن کریم بوده و ازاین رو ترجمه هایی غیر معتبر و افترا آمیز نوشته اند که در اینجا به چند نمونه اشاره می کنیم.

ترجمه انگلیسی سیل (3) که در سال 1734م. از قرآن منتشر شد، شدیداً مورد انتقاد قرار گرفته است و برخی از مترجمان (4) مسلمان که خود، قرآن را به زبان انگلیسی

1- (1) . التفسیر، هو ایضاح مراد اللّه - تعالی - من کتابه العزیز، فلایجوز الاعتماد فیه علی الظنون والاستحسان و لا علی شیئ لم یثبت انّه حجه من طریق العقل اومن طریق الشرع؛ للنهی عن اتباع الظن و حرمه اسناد شیئ الی اللّه، بغیر اذنه (البیان فی تفسیر القرآن، السید ابوالقاسم الموسوی الخویی، ص 397).
2- (2) . به مبحث آسیب های ترجمه های مستشرقان مراجعه فرمایید.
3- (3) 1. Sale.
4- (4) . اچ. جی. سَرور ( rawraS .G.H ) مسلمان هندی که قرآن را در سال 1930م. به انگلیسی ترجمه کرد و در مقدمه ترجمه خویش به «سیل» به شدت انتقاد کرده است.