منطق ترجمه قرآن صفحه 352

شمرده شوند؛ از سوی دیگر: آثاری که در یک زبان بومی مفروض عموماً «کلاسیک» به شمار می آیند، ممکن است در به دست دادن واژگان و کاربرد آن ها در خود زبان مفید باشند.

33. کاربرد حروف بزرگ (1) در متون نیایشیِ نسخه لاتین، درست همانند ترجمه نیایشی کتب مقدس، باید برای تجلیل یا دلایل کلامی مشابه، در زبان بومی دست کم تا بدانجا که ساختار زبان مفروض اجازه می دهد، محفوظ و معمول باشد.

2. دیگر هنجارهای مربوط به ترجمه کتاب مقدس و آماده سازی بخش هایی از

انجیل که طی هر سال قرائت می شود.

34. سزاوارتر است که ویرایشی از کتاب مقدس، سازگار با اصول تفسیر روشن آن و کیفیت ادبی عالی، آماده شود؛ این نسخه باید همان گونه که سبکی خاص، انتخاب واژگان و گزینه ای از میان تفاسیر متفاوت ممکن را می طلبد، منطبق بر الزامات ویژه کاربرد نیایشی باشد.

35. هر جا که چنین ویرایشی از کتاب مقدس در زبان مفروض وجود نداشته باشد، ضروری است که ویرایش و نسخه از پیش آماده شده به کار رود؛ اما هر جا لازم است ترجمه آن تغییر کند، تا چندان که ممکن است براساس اصول عرضه شده در این دستورالعمل، برای استفاده، به گونه متن نیایشیِ مناسب ارائه شود.

36. به منظور اینکه مؤمنان بتوانند دست کم مهمترین متون کتاب مقدس را به خاطر بسپارند و نیایش ها و نمازهای خود را با آن ها برگزار کنند، بی نهایت مهم است که ترجمه متون مقدسِ مقصود برای کاربرد نیایشی، از یکپارچگی، استواری و استحکامی که در قلمرو تنها یک ترجمه ثابت و معین وجود دارد، برخوردار باشد و در همه بخش های کتب نیایشی به کار آید.