منطق ترجمه قرآن صفحه 356

پایبندی به متن اولیه معطوف شود؛ اما هر جا که باید گزینشی میان دو شیوه متفاوت ترجمه یک مفهوم انجام شود، آدمی نیز باید سخت بکوشد و انتخابی را انجام دهد که شنونده و خواننده را قادر می سازد خود و ابعاد زندگی شخصی خود را چندان که ممکن است پویا و پر نشاط در اشخاص و وقایع متن باز شناسد.

43. شیوه ها و اسلوب های سخن که واقعیت ها و کنش های لاهوتی با آن ها در نمود انسانی، نشان داده می شوند یا با اصطلاح شناسی (1) ملموس و مشخص می گردند، چنان که همواره در زبان کتاب مقدس رخ می دهد (یعنی انسان انگاری ها smsihpo romoportna )، اغلب آنگاه توان کامل خود را حفظ می کنند که به گونه ای ادبی ترجمه شوند؛ ازاین رو، بهترین کار این است که این مفاهیم با عبارات انتزاعی تر و کلی تر زبان بومی توضیح و تفسیر شوند؛ در مورد مفاهیم خاص نیز باید اصول مذکور در بندهای 40 - 41 ملاحظه گردد؛ بنابراین، مترجم باید از جایگزین ساختن این مفاهیم با ضمیری شخصی یا مفهوم و اصطلاحی مجردتر، جز در مواردی واقعاً ضروری بپرهیزد؛ باید به خاطر داشت که ترجمه ای ادبی از مفاهیمی که شاید در آغاز، در زبان بومی عجیب و غریب به نظر آیند، ممکن است درست به همین دلیل، کنجکاوی هایی را در شنونده برانگیزند و فرصتی استثنایی را برای موعظه گران پدید آرند.

44. برای اینکه ترجمه ای آسان تر انجام شود، باید از هر عبارت و اصطلاحی که وقتی شنیده و خوانده می شود، حیرت و ابهام می آفریند و شنونده و خواننده از فهم معنای آن عاجز می ماند، اجتناب شود.

45. هنجارهای ذیل نیز، باید در آماده سازی مطالب کتاب مقدس و در قرائت های انجیلی در یک زبان بومی ملاحظه شوند:

الف. ترجمه قطعه هایی از انجیل که در قرائت سالیانه می آیند، باید با قطعات کتاب مقدس همسان و همانند باشند؛