سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 16

الف) نقش دین

دین آیین الهی و توحیدی است که خداوند از آغاز آفرینش انسان، آن را برای هدایت و اصلاح آدمی و نیل به نجات، رستگاری و تأمین نیازهای حیاتی او فرستاده است. این نیازها شامل اقناع معرفتی، تأمین ثبات و تعالی اخلاقی و رفتاری، برخورداری از تعادل روحی و روانی و ده ها نیاز دیگر است. دین از طریق پیامبران به بشریت عرضه شده و باید گفت روح بشر بدون آن، به تحیر در معرفت و احساس پوچی، بی پناهی، سرگشتگی، بحران های اخلاقی و انواع بیماری های روحی و روانی مبتلا می شود.

حضرت شعیب علیه السلام وقتی جامعه را دچار فساد مالی، کم فروشی و بت پرستی دید، به احیای دین الهی و اصلاح جامعه پرداخت و این درحالی بود که اکثر مردم نسبت به آن حضرت اعتراض داشتند. ایشان فرمود: (إِنْ أُرِیدُ إِلاَّ الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ)1 ؛ «من تا آنجا که بتوانم جز اصلاح [حال جامعه را] نمی خواهم.»

اگر به حقیقت روی کرد دین به اصلاحات توجه کنیم، درمی یابیم در یک جامعۀ دینی اصلاحاتی که برای رفع نابسامانی ها و کمبودها و هم چنین رشد و اعتلای حیات فردی و اجتماعی انسان ها و به طور کلی تأمین سعادت جامعه