سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 165

رأی نمی دهم (که مصلحت در قتل موسی است) و شما را جز به راه راست هدایت نمی کنم».

پیام و حرف فرعون این است که حرف حق را من می زنم، نه موسی؛ دین آن چیزی می باشد که من می گویم نه موسی و فهم و درک من حقیقت دارد نه موسی؛ لذا گفت که موسی را باید بکشم:

(وَ قالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِی أَقْتُلْ مُوسی)1 ؛ «فرعون گفت: [به مشاورینی که کشتن موسی را صلاح نمی دیدند] بگذارید تا من موسی را به قتل برسانم».

بحث قرائت های مختلف از دین، در صدر اسلام اتفّاق افتاد و سبب انحراف حکومت اسلامی از مسیر خود تا به امروز شد و هر بلا و مصیبتی سر مسلمین آمد، از آنجا شروع شد.

هنگامی که رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله نزدیک شد، گروهی در خانه نزد آن حضرت بودند از جمله عمر بن خطاب. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «نامه ای بیاورید تا برای شما مطلبی بنویسم که هرگز بعد از آن گمراه نشوید».

عُمَر گفت: «... و عندکم القرآنُ حَسْبُنا کتابَ اللهِ؛ قرآن نزد شما مردم موجود است و همین کتاب الهی ما را کافی است».

با اینکه حدیث ثقلین - که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «من قرآن و عترتم را نزد شما می گذارم، به آن دو تمسک کنید تا گمراه نشوید - متواتر(1) بین جمیع مسلمین، اعم از تشیع و تسنّن است و با اینکه در سورۀ نجم، آیۀ 3 و 4 خداوند سبحان می فرماید: (وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی إِنْ هُوَ إِلاّ وَحْیٌ یُوحی) ؛ «رسول