سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 168

هدف آنانی که از دین قرائت های مختلف داشتند چه بود؟

شیطان که در برابر خداوند سبحان سر تسلیم فرود نیاورد و گفت قرائت، برداشت و نظر من از دین غیر از نظر تو است و به دنبال او تمام مستکبران و ثروتمندان مغرور مانند: فرعون، قارون و معاویه همین حرف را زدند، نتیجه اش آن شد که تصورات و ذهنیات خود را به جای وحی به خورد مردم دادند و جامعه را از فیض وحی و پیام های آسمانی محروم کردند.

سیر سقوط اخلاقی، فکری و سیاسی در تمدن اسلامی که پس از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله آغاز شد، تا جایی پیش رفت که در زمان عثمان، فرماندار کوفه (ولید بن عقبه) در حال مستی به محراب رفت.

«حَلَبی» از مورخین اهل تسنن در سیرۀ خود می نویسد: «صَلّی باَهْلِ الکُوفَهِ ارْبعَ رَکَعاتٍ وَ صارَ یقُولُ فی رُکُوعِهِ و سُجُودِهِ: اشْرِبْ واِسْقِنی، ثمّ قاءَ فی الْمِحْرابِ ثُمّ سَلَّمَ و قال هَلْ ازیدُکُمْ؛ولید بن عُقبه در حالی که به خاطر خوردن شراب مست بود، [نماز صبح] را برای مردم کوفه چهار رکعتی خواند و در رکوع و سجدۀ نماز، به جای ذکر و نام خداوند سبحان می گفت: ساقی به من شراب بده. بعد در اثر زیاد خوردن شراب در حال نماز در محراب استفراغ (قی) کرد. سپس سلام نماز را داد و بعد بلند شد به نمازگزاران گفت که اگر می خواهید برای تان بیشتر نماز بخوانم». بعد ابن مسعود به او گفت که لازم نیست، خداوند تو را خیر دهد. مردم این صحنه را که دیدند گفتند: «تعجب می کنیم از کسی که این شخص فاسد را فرماندار و امیر ما کرده است» و شروع به پرت کردن سنگ ریزه به سوی او کرد و او در حالی که مست بود، فرار کرد و وارد قصر شد.(1)