سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 48

امام صادق علیه السلام هم فرمودند: «صَدَقَهٌ یحِبِّها اللهُ اصلاحٌ بینَ النّاسِ اذا تفاسَدُوا و تقارُبٌ بینهم اذا تباعَدُوا؛کار نیکی که خداوند آن را دوست دارد، اصلاح روابط مردم است، آنگاه که به تیرگی و گسستن انجامیده باشد و نزدیک کردن مردم با یک دیگر، آنگاه که از هم دور شده باشند».(1)

امام علی علیه السلام نیز در این باره می فرماید: «مِنْ کَمالِ السَّعادَهًِ الْسَّعْی فی اصْلاحِ الْجُمْهُورِ؛تلاش برای ایجاد صلح و آشتی میان تودۀ مردم، نشانۀ کمال نیک بختی است».(2)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله در فضیلت ایجاد صلح و سازش میان دیگران می فرماید: «أفْضَلُ الصَّدَقَهِ اصلاحُ ذاتِ الْبَینِ؛برترین صدقه، اصلاح و ایجاد سازش بین مردم است».(3)

روایت است که حضرت صادق علیه السلام بخشی از اموال خود را به رفع اختلاف و خصومت اختصاص می داد و می فرمود: «اذا رأیتَ بَینَ اثْنَینَ مِنْ شیعَتِنا مُنازَعَهً فَافْتَدِها مِنْ مالی؛اگر در بین شیعیان (دوستان) ما نزاعی مشاهده شد، از مال من خرج کنید تا دعوا و نزاع خاتمه پیدا کند».(4)

حضرت امام علی علیه السلام فرمودند:

«اُوصیکُما و جمیع وُلْدی و أهلی وَ مَنْ بَلَغَهُ کتابی بتقوی اللهِ و نَظْمِ أمْرِکُمْ، وَ صَلاحَ ذاتِ بینکم، فَاِنّی سَمِعْتُ جَدَّکَما رسولُ اللهِ صلی الله علیه و آله یِقَولُ صَلاحُ ذاتِ الْبَینِ افْضَلُ مِنْ عامّهِ الصّلوهِ و الصیامِ؛

1- (1) امالی مفید، ص 12 و کافی، ج 2، ص 209.
2- (2) غررالحکم، ج 2، ص 732.
3- (3) نهج الفصاحه، ص 77.
4- (4) اصول کافی، ج 2، ص 209 و بحارالانوار، ج 73، ص 44.