سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 50

(إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَ اتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ)1 ؛ «جز این نیست که همۀ مؤمنان با هم برادرند، پس (در تمام اختلافات) میان دو فرد یا دو گروه برادران تان اصلاح نمایید و از خدا پروا کنید شاید مورد ترحم قرار گیرید».

تفاوت بین صلح در آیه های نهم و دهم سورۀ حجرات

فرق بین صلح (سازش) در این آیه ها، این است که در آیۀ نهم بعد از جنگ و ستیز دعوت بدان شده است، خواه دو طرف دعوا از یک دین و مذهب باشند یا از دو طایفۀ غیرمسلمان؛ امّا تأکید آیۀ دهم، پیش گیری از جنگ و دعواست؛ یعنی حکم می کند که پیش از بروز اختلاف و هرگونه نزاعی، میان خود سازش به وجود آورید و نگذارید روابط دو برادر دینی تیره و تار شود؛ ضمن اینکه باید به برطرف کردن اختلاف بین دو نفر که دارای یک دین و مذهب هستند، بیشتر توجه داشت.

به بیان دیگر، بین مسئلۀ صلح در این دو آیه، دو تفاوت وجود دارد:

1) در آیۀ نهم به اصلاح گری بعد از جنگ و جلوگیری از گسترش آن اشاره دارد؛ ولی آیۀ دهم پیش گیری از جنگ و حالت دفع را می رساند.

2) آیۀ نهم عمومیت دارد و بیانگر صلح بین دین داران و غیردین داران است؛ امّا آیۀ دهم مخصوص دین داران است.(1)

آشتی دادن، آن قدر اهمیت دارد که اگر اصلاح کننده به قصد برقراری سازش، کلام دروغی را بر زبان جاری کند، دروغ به حساب نمی آید و گناه برایش محسوب نمی شود.