سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 65

روح بی دردشان کوبید و گفت اف بر شما و بر این معبودهایی که غیر از «الله» انتخاب کرده اید: (أُفٍّ لَکُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ)1 آیا هیچ اندیشه ای نمی کنید و عقل در سر ندارید؟: (أَ فَلا تَعْقِلُونَ) .(1)

حضرت ابراهیم علیه السلام از هر دری برای اصلاح مردم وارد شد و آنچه در توان داشت به کار بُرد. مسلماً پذیرش مردمی نیز شرط تأثیرگذاری اصلاح است و متأسفانه در قوم آن حضرت، این پذیرش کمتر وجود داشت؛ امّا بدون شکّ، سخنان و کارهای ابراهیم علیه السلام زمینه هایی از توحید و حداقل علامت سؤال هایی در فکر آنها باقی گذاشت و مقدمه ای برای بیداری و آگاهی گسترده تر در آینده شد.(2)

ایجاد تحول روحی و فرهنگی و تغییر اعتقادات جامعه، کار بسیار سختی است و به سادگی تحقق نمی یابد. انسان به عقیدۀ خویش - حق یا باطل - پای بند است:

(کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ)4 ؛ «هر فرقه ای به باورهای خویش پایبند و به آن مسرور هستند».

(وَ لِکُلٍّ وِجْهَهٌ هُوَ مُوَلِّیها)5 ؛ «برای هر گروهی، قبله ای است که (روی خود) بدان سوی می گردانند (یهود به بیت المقدس، نصاری به مشرق، مسلمین به کعبه)».