سیمای مصلحان از منظر آیات و روایات صفحه 82

امام علی علیه السلام می فرماید: «... و ما اخَذَ اللهُ علی العُلَماءِ انْ لایقارُّوا علی کِظَّهِ ظالمٍ و لا سَغَبِ مَظْلومٍ...؛و خداوند از عالمان و اندیشمندان پیمان گرفته بود که در برابر پرخوری و شکم بارگی ستمکاران و گرسنگی ستم کشان خاموشی نگزنیند...».(1)

بنابراین، اصلاح اقصادی، بسترِِ دیگری از بسترهای مناسب اصلاحات است و تا روابط ظالمانۀ اقتصادی اصلاح نشود (تا نرخ گذاری ها به دلخواه سودپرستان است، تا تولید جنس ها و کالاها معیاری ندارد و بر آنها نظارتی نمی شود؛ و اگر هم نظارتی بشود، با انواع ترفندها از پیش چشم ناظران می گریزند و تا توّرم ساختگی حَرث و نَسل را به نابودی کشیده است و فشار بر طبقات کم درآمد روزافزون است تا بازارها کنترلی ندارد و استثمار و حق کشی رواج دارد) چگونه اصلاحات امکان خواهد داشت؟! مگر اصلاحات جز در قلمرو این مفاسد مفهومی می تواند داشته باشد؟!

اجرای اصلاحات در مسائل اقتصادی و برقراری روابط عادلانۀ اقتصادی در میان قشرهای جامعه و نیز استفادۀ بهینه و دور از هرگونه اسراف، نقش مؤثری در زندگی بشر دارد و هر زمان که به آن عمل شود، عامل بقایای مسلمانان و اسلام شمرده خواهد شد.

جمع بندی مطالب:

از منظر اسلام، اصلاح امور از وظایف تخلف ناپذیر رهبران و نیز وظیفۀ عموم مسلمین شمرده شده است. اصلاحات باید در زمینه هایی همچون پیوند اجتماعی، اعتلا بخشیدن به حیات اجتماعی و رفع نابسامانی ها و کاستی های