- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- دریای بیکران 5
- بر کران بیکران 7
- سکّانداران هدایت 9
- اشاره 16
- لوازم فهم قرآن 16
- 1 - آگاهی از مفردات قرآن 17
- 2 - استفاده از قواعد زبان عربی 18
- 3 - آگاهی از موارد استعمال مجازات 18
- 5 - توجّه به هماهنگ بودن قرآن 19
- 4 - احاطه به همه آیات کریمه قرآن 19
- 7 - اطّلاع کامل از شأن نزول آیات 20
- 9 - پرهیز از پیش داوری 22
- این نغمه از کدام دوران ساز واین توطئه از چه زمان آغاز شد؟ 23
- اشاره 37
- پیشگفتار 39
- برداشت غلط از کلمه تعبّد 46
- جایی که تعبّد عین تعقّل است 48
- حجیّت عقل 52
- دلیل حجیّت عقل 53
- چگونگی کاشفیّت عقل 56
- عقل صلاحیّت قانون گذاری را ندارد. 59
- نیاز به تقوی و پرهیزکاری 62
- نشانه آلودگی عقول مردم 63
- الف. از نظر قرآن 65
- اشاره 65
- ب . تضاد و تناقض 70
- ج. کدام عقل؟! 71
- د. عدم مصونیّت از خطا 72
- و. اقرار و اعتراف دانشمندان 75
- ه . بکار گرفتن نیروها برای کشف مجهولات 75
- غرور علمی 76
- میزان درستی و نادرستی اندیشه ها 80
- راز انکار یا توجیه معجزات 82
- گناه وحی چیست؟ 84
- موضع گیری شدید اهل بیت علیهم السلام در مقابل بدعت و قیاس 86
- کارائی عقل در احکام الهی 87
- اشاره 89
- مذهب علیه مذهب 91
- تکرار شبهات قدیمی 92
- چهره جدید تصوّف 104
- ضدّ و نقیض ها 108
- خورشید ادیان 114
- إمحاء باطل 117
- کفر ستیزی 121
- استدلالات بی بنیان 124
- اشاره 131
- گفتار اوّل 133
- اشاره 133
- خلیفه اللَّه و خلیفه الناس 133
- تفاوت اوّل 134
- تفاوت دوّم 136
- تفاوت سوّم 138
- اسباب استیلای باطل 141
- اشاره 141
- 1. سند سازی برای خود 142
- 2. سند سازی علیه حق 143
- 3. سند سوزی از حق 144
- 4. سند سوزی از خود 145
- اشاره 145
- جعل اسناد عامّه 145
- 1. سند سازی برای خلافت 146
- 2. سند سازی برای لیاقت 147
- 3. سند سوزی از فدک 148
- 4. سند سوزی از خلفاء 149
- مسأله شوری 151
- ادامه سند سازی 151
- شیوه باطل ادامه دارد 151
- 1. غدیر خم 156
- اشاره 156
- ادامه سند سوزی 156
- 2. آیه تطهیر 162
- 4. زیارت عاشوراء 164
- 5. زیارت ناحیه مقدّسه 165
- 6. احراق بیت 165
- توصیه و تحذیر 166
- اشاره 169
- ای سرا پا مهربانی و وفا 174
- امیر لشکر صاحب زمان رفت 179
- آیت اللَّه امامی داده جان 187
- به ابجد از پی تاریخ رحلتش بیتی 188
ص:110
1- Richards Glyn
2- Towards a Theology of riligions
قرآن است ولی شما می گویی صراطهای مستقیم، این درست موضع گیری در مقابل قرآن است. «مغضوب علیهم» یهودند، و «ضالّین» مسیحیّون، اسلام صراط مستقیم است.
ما می گوئیم فقط اسلام:
«وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلامِ دینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ».(1)
چطور در مقابل صریح قرآن که آن همه کفر ستیزی دارد، آن همه از بت ها و بت پرستان مذمّت و آن ها را تهدید به عذاب الهی می کند، موضع گیری می کنید؟! اصلًا فلسفه بعثت أنبیاء مبارزه با صراطهای انحرافی و هدایت کردن مردم به سوی صراط مستقیم است.
با تمام این ها مبارزه کردن؟! و این حقایق را زیر پا گذاشتن؟!
قرآن مناظره های ابراهیم علیه السلام با نمرود را نقل می کند، مناظره های حضرت موسی علیه السلام با فرعون را نقل می کند. اگر قرار است تمام صراطها صراط مستقیم باشد، ما به ابراهیم علیه السلام اعتراض می کنیم: تو چه کار داشتی با نمرود؟! چرا محاجّه با نمرود کردی؟! به موسی علیه السلام اعتراض می کنیم، می گوئیم: چرا با فرعون مبارزه و محاجّه نمودی؟!
همانطوری که مولوی با آن داستان عجیب و غریب به موسی علیه السلام اعتراض می کند: