- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- دریای بیکران 5
- بر کران بیکران 7
- سکّانداران هدایت 9
- اشاره 16
- لوازم فهم قرآن 16
- 1 - آگاهی از مفردات قرآن 17
- 2 - استفاده از قواعد زبان عربی 18
- 3 - آگاهی از موارد استعمال مجازات 18
- 5 - توجّه به هماهنگ بودن قرآن 19
- 4 - احاطه به همه آیات کریمه قرآن 19
- 7 - اطّلاع کامل از شأن نزول آیات 20
- 9 - پرهیز از پیش داوری 22
- این نغمه از کدام دوران ساز واین توطئه از چه زمان آغاز شد؟ 23
- اشاره 37
- پیشگفتار 39
- برداشت غلط از کلمه تعبّد 46
- جایی که تعبّد عین تعقّل است 48
- حجیّت عقل 52
- دلیل حجیّت عقل 53
- چگونگی کاشفیّت عقل 56
- عقل صلاحیّت قانون گذاری را ندارد. 59
- نیاز به تقوی و پرهیزکاری 62
- نشانه آلودگی عقول مردم 63
- اشاره 65
- الف. از نظر قرآن 65
- ب . تضاد و تناقض 70
- ج. کدام عقل؟! 71
- د. عدم مصونیّت از خطا 72
- و. اقرار و اعتراف دانشمندان 75
- ه . بکار گرفتن نیروها برای کشف مجهولات 75
- غرور علمی 76
- میزان درستی و نادرستی اندیشه ها 80
- راز انکار یا توجیه معجزات 82
- گناه وحی چیست؟ 84
- موضع گیری شدید اهل بیت علیهم السلام در مقابل بدعت و قیاس 86
- کارائی عقل در احکام الهی 87
- اشاره 89
- مذهب علیه مذهب 91
- تکرار شبهات قدیمی 92
- چهره جدید تصوّف 104
- ضدّ و نقیض ها 108
- خورشید ادیان 114
- إمحاء باطل 117
- کفر ستیزی 121
- استدلالات بی بنیان 124
- اشاره 131
- اشاره 133
- گفتار اوّل 133
- خلیفه اللَّه و خلیفه الناس 133
- تفاوت اوّل 134
- تفاوت دوّم 136
- تفاوت سوّم 138
- اشاره 141
- اسباب استیلای باطل 141
- 1. سند سازی برای خود 142
- 2. سند سازی علیه حق 143
- 3. سند سوزی از حق 144
- اشاره 145
- 4. سند سوزی از خود 145
- جعل اسناد عامّه 145
- 1. سند سازی برای خلافت 146
- 2. سند سازی برای لیاقت 147
- 3. سند سوزی از فدک 148
- 4. سند سوزی از خلفاء 149
- ادامه سند سازی 151
- مسأله شوری 151
- شیوه باطل ادامه دارد 151
- اشاره 156
- ادامه سند سوزی 156
- 1. غدیر خم 156
- 2. آیه تطهیر 162
- 4. زیارت عاشوراء 164
- 5. زیارت ناحیه مقدّسه 165
- 6. احراق بیت 165
- توصیه و تحذیر 166
- اشاره 169
- ای سرا پا مهربانی و وفا 174
- امیر لشکر صاحب زمان رفت 179
- آیت اللَّه امامی داده جان 187
- به ابجد از پی تاریخ رحلتش بیتی 188
ص:22
1- مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب ج 2 ص 47 ؛بحارالأنوار، علّامه مجلسی ج 40 ص 169 ؛ أمیر المؤمنین برای أبی الأسود الدُؤَلی نوشتند: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، الکَلامُ کُلُّهُ ثَلاثَهُ أشْیاءٍ: إسْمٌ وَ فِعْلٌ وَ حَرْفٌ جاءَ لِمَعْنیً، فَالإسْمُ ما أنْبَأَ عَنِ المُسَمّی وَ الفِعْلُ ما أنْبَأَ عَنْ حَرَکَهِ المُسَمّی وَ الحَرْفُ ما أوْجَدَ مَعْنیً فِی غَیْرِهِ».
باشد استفاده می شوند.
مرحوم رضی قدس سره کتاب «مجازات القرآن» را برای بیان این گونه موارد تألیف نموده است.
4 - احاطه به همه آیات کریمه قرآن
زیرا آیات قرآن بعضی مفسِّر بعضی دیگر است:
«القُرآنُ یُفَسِّرُ بَعْضُهُ بَعْضًا» که علّامه طباطبایی رحمه الله در المیزان از این شیوه استفاده فراوان برده اند.
5 - توجّه به هماهنگ بودن قرآن
مفسّر باید بداند قرآن مجموعه ای است به هم پیوسته که تنها یک هدف را تعقیب می کند، همانطور که خود قرآن می فرماید:
«وَ لَوْ کَانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُواْ فِیهِ اخْتِلافًا کَثِیرًا».(1)
اگر این قرآن از جانب غیر خدا بود هر آینه اختلاف و ناهماهنگی فراوان در آن دیده می شد.
آیات کاملًا با هم هماهنگی دارند و مفسِّر باید طوری آیات قرآن را تفسیر کند که با آیات دیگر تناقض پیدا نکند وکاملًا یک نواخت باشد.