- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- دریای بیکران 5
- بر کران بیکران 7
- سکّانداران هدایت 9
- اشاره 16
- لوازم فهم قرآن 16
- 1 - آگاهی از مفردات قرآن 17
- 3 - آگاهی از موارد استعمال مجازات 18
- 2 - استفاده از قواعد زبان عربی 18
- 5 - توجّه به هماهنگ بودن قرآن 19
- 4 - احاطه به همه آیات کریمه قرآن 19
- 7 - اطّلاع کامل از شأن نزول آیات 20
- 9 - پرهیز از پیش داوری 22
- این نغمه از کدام دوران ساز واین توطئه از چه زمان آغاز شد؟ 23
- اشاره 37
- پیشگفتار 39
- برداشت غلط از کلمه تعبّد 46
- جایی که تعبّد عین تعقّل است 48
- حجیّت عقل 52
- دلیل حجیّت عقل 53
- چگونگی کاشفیّت عقل 56
- عقل صلاحیّت قانون گذاری را ندارد. 59
- نیاز به تقوی و پرهیزکاری 62
- نشانه آلودگی عقول مردم 63
- الف. از نظر قرآن 65
- اشاره 65
- ب . تضاد و تناقض 70
- ج. کدام عقل؟! 71
- د. عدم مصونیّت از خطا 72
- و. اقرار و اعتراف دانشمندان 75
- ه . بکار گرفتن نیروها برای کشف مجهولات 75
- غرور علمی 76
- میزان درستی و نادرستی اندیشه ها 80
- راز انکار یا توجیه معجزات 82
- گناه وحی چیست؟ 84
- موضع گیری شدید اهل بیت علیهم السلام در مقابل بدعت و قیاس 86
- کارائی عقل در احکام الهی 87
- اشاره 89
- مذهب علیه مذهب 91
- تکرار شبهات قدیمی 92
- چهره جدید تصوّف 104
- ضدّ و نقیض ها 108
- خورشید ادیان 114
- إمحاء باطل 117
- کفر ستیزی 121
- استدلالات بی بنیان 124
- اشاره 131
- گفتار اوّل 133
- اشاره 133
- خلیفه اللَّه و خلیفه الناس 133
- تفاوت اوّل 134
- تفاوت دوّم 136
- تفاوت سوّم 138
- اسباب استیلای باطل 141
- اشاره 141
- 1. سند سازی برای خود 142
- 2. سند سازی علیه حق 143
- 3. سند سوزی از حق 144
- اشاره 145
- 4. سند سوزی از خود 145
- جعل اسناد عامّه 145
- 1. سند سازی برای خلافت 146
- 2. سند سازی برای لیاقت 147
- 3. سند سوزی از فدک 148
- 4. سند سوزی از خلفاء 149
- ادامه سند سازی 151
- مسأله شوری 151
- شیوه باطل ادامه دارد 151
- اشاره 156
- ادامه سند سوزی 156
- 1. غدیر خم 156
- 2. آیه تطهیر 162
- 4. زیارت عاشوراء 164
- 5. زیارت ناحیه مقدّسه 165
- 6. احراق بیت 165
- توصیه و تحذیر 166
- اشاره 169
- ای سرا پا مهربانی و وفا 174
- امیر لشکر صاحب زمان رفت 179
- آیت اللَّه امامی داده جان 187
- به ابجد از پی تاریخ رحلتش بیتی 188
ص:56
«الحُجَّهُ: الدَّلالَهُ المُبَیِّنَهُ لِلْمَهَجَّهِ، أی المَقْصَدِ المُسْتَقیمِ وَ الِّذی یَقْتَضی صِحَّهَ أَحَدَ النَّقیضَینِ».(1)
حجّت: راهنمایی کرن به یک هدف درست است بطور روشن و بدون ابهام و چیزی است که به صحّت یکی از دو طرف نقیض حکم می کند.
به طور مثال: در حضور قاضی یکی مدّعی طلب از دیگری است و دیگری اظهار می کند که هیچ گونه بدهی به مدّعی ندارد؛ این دو مطلب با هم متناقض است، اگر یکی از طرفین دلیل قاطعی بر حقانیّت خود داشته باشد که بتواند صحّت اظهارات خود را اثبات کند، آن دلیل را حجّت گویند، زیرا به این وسیله بر خصم خود پیروز می شود.
و اگر می گوییم عقل حجیّت دارد به این معنا است که عقل می تواند صحّت ادعای ما را اثبات و ما را بر خصم پیروز کند.
دلیل حجیّت عقل
در حدیثی حضرت امام موسی بن جعفرعلیه السلام به هشام می فرمایند:
«یا هِشامُ! إنَّ للَّهِ ِ حُجَّتَیْنِ: حُجَّهً ظاهِرَهً وَ حُجَّهً باطِنَهً، فَأمَّا