سعيد: به چه دليل و كدام حديث؟
رضا: جاحظ و قرطبي و سرخسي و امام فخر رازي و عدة زيادي از علماي اهل تسنن نوشته و روايت كرده اند كه عمر بن خطاب گفت: «دو متعه در زمان رسول اكرم _ صلي الله عليه و آله و سلم _ جايز بودكه من آنها را نهي كرده، و براي آنها مجازات مينمايم، يكي متعة حج، ديگري متعة زنان».
«و در تاريخ ابن خلكان آمده است كه عمر گفت: دو متعه در زمان حضرت رصول _ صلي الله عليه و آله و سلم _ و در زمان ابوبكر (رضي الله عنه)، رواج داشته كه من هر دوي آن را نهي ميكنم.»
اكنون سعيد، شما در اين باره چه نظر داريد؟ آيا عمر راست ميگويد كه دو متعه در زمان پيغمبر اسلام حلال و جايز بوده است يا دروغ ميگويد؟
سعيد: البته راست ميگويد.
رضا: پس آيا كار درستي است اگر ما قول پيغمبر _ صلي الله عليه و آله و سلم _ را كنار بگذاريم و به گفتة عمر رفتار كنيم.
سعيد: كار درست همان نهي كردن عمر بن خطاب بوده است:
رضا: حال كه اينطور است پس معني اين روايت كه ميگويد: «هر چند محمد _ صلي الله عليه و آله و سلم _ حلال كرده، تا روز قيامت حلال است، و هر چه حرام نموده، تا قيامت حرام خواهد بود»، چيست؟ در صورتي كه اين گفته اي است كه جميع مسلمانان و علماء همة مذاهب مسلمين بر آن اتفاق دارند.
سعيد: … (پس از فرو رفتن به فكر عميق) …؛ بله آنچه ميگوئيد درست است. ولي ميخواهم بپرسم چطور عمر بن خطاب از اين كار نهي كرد؟
و در تحريم اين كار به چه مطالبي ميتوانيم استناد نمائيم؟ اين مطلبي است كه من در آن متحيرم!