قرآن شناسی صفحه 171

(وَ یَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ ما لَیْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ) ؛ (1)«و جز خدا چیزی را می پرستند که هیچ دلیلی بر آن فرو نفرستاده است و چیزی را که هیچ علمی بدان ندارند».

در حقیقت در این دو آیه می فرماید: اینهایی که شما می پرستید، یعنی این بت ها، ناتوان هستند و نمی توانند چیزی را خلق کنند و کسی که نمی تواند چیزی را خلق کند، شایسته پرستش نیست و نباید معبود شما قرار بگیرد. لذا این آیه مربوط به ناتوانی بت هاست نه مربوط به انسان ها.

- برخی نیز می گویند: در قرآن کریم آیاتی داریم که مساله خلقت را شامل انسان ها نیز می داند. در سوره آل عمران آیات مربوط به حضرت عیسی علیه السلام می فرماید: (وَ رَسُولاً إِلی بَنِی إِسْرائِیلَ أَنِّی قَدْ جِئْتُکُمْ بِآیَهٍ مِنْ رَبِّکُمْ) ؛ (2)«و (او را به عنوان) فرستاده ای به سوی بنی اسرائیل (= فرزندان یعقوب) قرار داده که او به آنان می گوید) که من از طرف پروردگارتان نشانه ای [معجزه وار] برایتان آورده ام؛ من از گِل برای شما [چیزی] همانند شکل پرنده می سازم و در آن می دمم، پس به رخصت خدا پرنده ای می گردد».

پس از تعبیر «أَنِّی أَخْلُقُ» من خلق می کنم استفاده می شود که، مسأله «خلق» مخصوص خداوند متعال نیست بلکه انسان ها هم ممکن است خلق کنند.