در جستجوی خدا صفحه 51

عظمت خیره کننده مبدء هستی را بهتر میتوان مشاهده کرد، ولی لطف و دقت و ریزه کاریهای حیرت انگیز را بیشتر در همین عوالم بسیار کوچک میتوان تماشا کرد! اگر آن نشانه بارزی از بزرگی و قدرت آفریننده جهان هستی است، اینهم علامت روشنی بر علم بی پایان او است و بالاخره هر یک مصداق واضحی از نظام عمومی عالم وجود است. در بحث گذشته مقداری ببررسی و مطالعه کوچکترین جزء تشکیل دهنده جهان هستی یعنی «اتم» پرداختیم، حالا نوبت جانداران ذره بینی است.

یک جهان بزرگ از موجودات کوچک

میگویند قبل از «پاستور» دانشمند معروف فرانسوی کسی بیقین نمیدانست که دامنه حیات و زندگی تا کجا گسترده است، همه خیال میکردند زندگی در همین دایره محدودی است که با چشم می بینیم و جانوران و گیاهانی کوچک و بزرگ در آن دیده میشود(1).

1- ولی مدارکی که از هزار سال پیش یا بیشتر در دست ماست بخوبی گواهی میدهد که صدها سال قبل ازآنکه پاستور متولد شود پیشوایان بزرگ دینی ما صریحا از وجود حیوانات ذره بینی مردم را با خبر ساخته اند در کتاب« کافی» که تقریبا هزار سال قبل بوسیله یکی از بزرگترین علماء شیعه« محمدبن یعقوب کلینی» تألیف شده واز مهمترین مدارک حدیث ماست این حدیث بچشم می خورد که: هشتمین پیشوای عالم تشیع بیکی از یاران خود« فتح بن یزید جرجانی» میفرماید:

« اینکه می بینی بخدا می گوئیم« لطیف»، برای اینست که عالم است بمخلوقات دقیق. آیا نمی بینی آثار صنعت خدا را در گیاهان کوچک و غیر کوچک و حیوانات ریز مانند پشه و کوچکتر از پشه و کوچکتر از آنها آن حیواناتی که هرگز چشم آنها را نمی بیند و از فرط کوچکی نر و ماده و نوزاد و بزرگ آنها از هم تمیز داده نمیشوند! ... این حیوانات در میان امواج دریاها و پوست درختان و در بیابانها و دشتها وجود دارند!.