شکر (سرود آسمانی) صفحه 19

این آیه در دنباله ی داستانِ تخت بلقیس که بیان کردیم آمده است، و بعد از آن که آمده:

(لِیَبلُوَنی أ أشکُرُ أم أکفُر)؛

برای این که مرا آزمایش کند که آیا شکر می کنم یا ناسپاسی می ورزم.

در ادامه، خداوند متعال از قول حضرت سلیمان بن داوود علی نبیّنا و آله و علیهما السلام می فرماید: (و مَن شَکَر فَإنَّما یَشکُرُ لِنَفسِه) آقایان فضلا و روحانیّون معنای إنّما را خوب می فهمند و کسانی که با زبان عربی آشنا باشند می دانند که إنّما برای حصر است؛ یعنی این است و جز این نیست کسی که شُکر خدا بکند، شُکر را برای خودش کرده است؛ فایده اش به خودش می رسد. إنّما یعنی فقط و فقط فایده اش برای خودش است، نه برای خداوند متعال یا دیگران.

در جای دیگر می فرماید:

(و مَن یَشکُر فإنّما یَشکُرُ لِنَفسِه)(1) به صورت مضارع ؛

کسی که شُکر می کند برای خودش شُکر می کند (و به نفع خودش است).