شکر (سرود آسمانی) صفحه 27

عَذابُهُ؛(1)

و کسی که از نعمت های خداوند عَزَّوجَلَّ نزد خود، غیر از خوراکی، نوشیدنی و پوشیدنی نبیند، عملش کوتاه و عذابش نزدیک خواهد بود.

چه نعمتی می تواند با ایمانِ صحیح و حقّ، برابری کند!؟ چه نعمتی می تواند ارزش اخلاصِ در درگاه خداوند را داشته باشد!؟ از امام صادق - علیه السلام - روایت شده است:

ما أنعَمَ اللَّهُ عَزَّوجَلَّ عَلَی عَبدٍ أجَلَّ مِن أن لایَکُونَ فِی قَلبِهِ مَعَ اللَّهِ غَیرُهُ؛(2)

خداوند عزّوجلّ به بنده ای نعمتی بزرگ تر از این که در قلبش همراه خداوند، غیر او نباشد، نداده است.

در روایت جالبی امام صادق - علیه السلام - با برخورد ویژه ای با یکی از شیعیان، اهمیّت نعمت های معنوی را یادآوری کردند. امام هادی - علیه السلام - از پدرانشان نقل می کنند: فردی خدمت امام صادق - علیه السلام - آمد و از فقر، نزد حضرت شکایت کرد، حضرت به او فرمودند: آن چنان که تو می گویی نیست؛ من تو را فقیر نمی شناسم! عرض کرد: واللهِ ای آقای من! شما تبیین و توضیح نخواستید و بخشی از فقر خود را گفت. امّا