شکر (سرود آسمانی) صفحه 32

خوبی های آنان را بگزارند که بهره ای از احسانِ آنان نبرده اند؛ چنان که از امیرالمؤمنین - علیه السلام - آمده است:

لایُزَهِّدَنَّکَ فِی المَعرُوفِ مَن لایَشکُرُهُ لَکَ فَقَد یَشکُرُکَ عَلَیهِ مَن لایَستَمتِعُ بِشَی ءٍ مِنهُ...؛(1)

ناسپاسی مردم، تو را از کار نیک باز ندارد؛ زیرا هستند کسانی، بی آن که از تو سودی برند، تو را می ستایند...

و بالاتر آن که رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم - فرمود:

یَدُ اللَّهِ عَزَّوجَلَّ فَوقَ رُؤُوسِ المُکَفَّرِینَ تُرَفرِفُ بِالرَّحمَه؛(2)

دستِ خداوند عزّوجلّ به رحمت، بالای سر کسانی می باشد که نیکی کرده اند و مورد سپاس واقع نشده اند.

8. شُکرِ خداوند، نعمتی است که شُکری دیگر را می طلبد

باید بدانیم اگر شُکر هم می گزاریم، خودِ این شُکر، توفیق الهی است و نعمتی است که باید شُکر آن را به جا آورد. خداوند متعال طبق روایتی به حضرت موسی علی نبینا و آله و علیه السلام وحی فرمود:

یا مُوسی اشکُرنِی حَقَّ شُکرِی؛