- [مقدمه] 1
- اهمّیت شُکر 2
- اشاره 2
- فرمانِ إلهی بر لزوم شُکرگزاری 4
- 1. شُکر، هدفِ نعمت های إلهی 6
- نکاتِ مرتبط با شُکر 6
- اشاره 6
- 2. شُکر، مانعِ عذاب و موجبِ ثواب 9
- 3. شُکر، موجبِ افزایشِ نعمت، و تبیینی بر آن 10
- 4. بازگشتِ اثرِ شُکر، به شُکرگزار 18
- 5. تلاشِ شیطان برای منعِ از شُکر 20
- اشاره 21
- 6. رسیدنِ شیطان به هدفِ منعِ اکثرِ مردم از شُکر، از نظرِ کمّی و کیفی 21
- پرسشی و پاسخی 24
- 7. لزوم توجّه به نعمت های باطنی و معنوی 26
- اشاره 26
- ناسپاسی برابر نعمت های جاری شده بر دست پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم - ، اهل بیت - علیهم السلام - و نیکان از مؤمنین 28
- 8. شُکرِ خداوند، نعمتی است که شُکری دیگر را می طلبد 32
- سرِّ این که هر شُکری، شُکرِ دیگری را می طلبد 34
- لزومِ تبعیّتِ دقیق از تعالیم معصومین - علیهم السلام - و لزومِ احتراز از سقوط در ورطه ی تعطیل و تشبیه 38
- توضیحی در حقیقتِ شُکر 40
- لزومِ شُکرگزاری از وسائطِ فیضِ إلهی 42
- اشاره 42
- یک پرسش و پاسخ در رابطه ی با انحصارِ حمد به خداوند عزَّوجلّ 45
- اشاره 47
- سجده ی شُکر 47
- استحبابِ أکیدِ سجده ی شُکر بعد از نمازِ واجب و موضعِ آن 50
ننمایید.
خیلی مهمّ است که در کنار یاد خدا، شُکرِ خدا را داشته باشیم و کفران نورزیم. چشم مان را بر نعمت های الهی نبندیم، و فهم مان را قفل نکنیم. در آیه ی دیگری می فرماید:
(و وَصَّینا الإنسانَ بِوالِدَیهِ ... أنِ اشکُر لِی و لِوالِدَیکَ)(1)؛
و ما انسان را درباره ی پدر و مادرش سفارش کردیم ... و سفارش کردیم شُکرِ من و والدینت را به جای آور.
شُکر از حکمت هایی است که خداوند متعال به لقمان إعطا فرموده است:
(و لَقَد آتَینا لُقمانَ الحِکمَهَ أنِ اشکُر لِلَّه)(2)؛
و ما به لقمان حکمت دادیم که شُکرِ خدا را به جای آور.
و به طور کلّی، خداوند متعال می فرماید:
(ولا یَرضی لِعِبادِهِ الکُفرَ و إن تَشکُرُوا یَرضَهُ لَکُم)(3)؛
و ناسپاسی را برای بندگانش نمی پسندد، و اگر شُکر را
1- (و وَصَّینا الإنسانَ بِوالِدَیهِ حَمَلَتهُ اُمُّهُ وَهناً علی وَهنٍ و فِصالُهُ فی عامَینِ أنِ اشکُر لی و لِوالِدَیکَ إلَیَّ المَصِیر) سوره ی لقمان، آیه ی14.
2- سوره ی لقمان، آیه ی12.
3- سوره ی زمر، آیه ی7.