عدل الهی صفحه 174

کسی که به توحید و... حوض و شفاعت و آفریده شدن بهشت و جهنّم اقرار کند،... او مؤمن حقیقی و از شیعیان ما اهل بیت است.

بنابراین، کسی که شفاعت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و اوصیایش را انکار کند، از شیعیان و پیروان ائمّه معصوم (علیهم السلام) نخواهد بود. پس اصل ثبوت شفاعت از نظر شیعه، امری ضروری و بدیهی است و حتّی اعتقاد به آن در تشیّعِ شخص نقش اساسی دارد. ولی این که چه کسانی حقّ شفاعت دارند و چه کسانی مورد شفاعت قرار می گیرند، جای بحث دارد که در روایات به شرایطی در این باره بر می خوریم :

شرایط شفاعت کنندگان

گفتیم که از نظر قرآن کریم، مؤاخذه و عقاب و عفو و بخشش از گناهان، حقّ مسلم خداوند متعال است و هیچ کس دیگری جز ذات مقدس او از چنین حقّی برخوردار نیست، با وجود این، خداوند متعال به عده ای از بندگان خویش اذن داده که در حقّ برخی از بندگان گناهکار و عاصی از او طلب عفو و بخشش کنند، ولی باید دید که حدود این امر چگونه است؟ و در کدامین مواقف آخرت به آن ها حقّ شفاعت داده شده است؟ تفاصیل این امر روشن نیست؛ امّا تا حدودی مسلم است که قیامت و بعد از برزخ، یکی از مواقف مهم استفاده از حق شفاعت می باشد و آنان که می توانند شفاعت بکنند، عبارت اند از پیامبران و اوصیا و مؤمنان و ملائکه و قرآن و اقربا و امّانت و...

بزرگ ترین شفاعت کننده در روز قیامت پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت او : هستند :

إِنِّی لَأَشْفَعُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ فَأُشَفَّعُ وَ یَشْفَعُ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَیُشَفَّعُ وَ یَشْفَعُ أَهْلُ بَیْتِی فَیُشَفَّعُونَ.(1)