عدل الهی صفحه 212

الْکِتابِ). (1)

یهود میگویند: خداوند از امر آفرینش فارغ شده است و از این رو، نه در آن میافزاید و نه از آن میکاهد. امّا سخن آنان را تکذیب میکند و میفرماید: «دست آنها بسته باد....» آیا نشنیدی که خدای تعالی میفرماید: «خداوند پاک میکند آنچه را میخواهد و اثبات میکند و نزد اوست اصل کتاب.»

4. آیه «کُلَّ یَوْمٍ هُ_وَ فِی شَأْنٍ»

یَسْأَلُهُ مَنْ فِی السَّم_واتِ وَالأَرْضِ کُلَّ یَوْمٍ هُ_وَ فِی شَأْنٍ. (2)

همه آنان که در آسمانها و زمیناند دست نیاز به درگاه او دراز میکنند. او هر روز در شأنی است.

خدای تعالی در این آیه شریفه، خبر میدهد که همه خلایق همواره به سوی او دست بلند کرده و نیازهای خویش را از او میخواهند و او همواره خواستههای آنها را میشنود و آنچه مصلحت آنها باشد، به آنان عطا میکند. به همین جهت است که میفرماید: «خداوند هر لحظه در شأنی است»؛ یعنی خداوند نه تنها لحظهای از امور بندگان خویش دست باز نداشته و همواره و در هر لحظه، او را شأنی خاص است که در لحظه قبل در آن شأن نبود، بلکه در هر لحظه او را شؤون بینهایت وجود دارد؛ زیرا هیچ شأنی خدا را از شأنی دیگر باز نمیدارد. پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در این باره میفرماید :

کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ فَإِنَّ مِنْ شَأْنِهِ أَنْ یَغْفِرَ ذَنْباً وَ یُفَرِّجَ کَرْباً وَ یَرْفَعَ قَوْماً وَ یَضَعَ آخَرِینَ. (3)

1- . توحید صدوق / 167؛ بحارالانوار 4 / 104.
2- . الرحمن(55) / 29.
3- . امالی طوسی/ 521؛ بحارالانوار 4 / 71.