اشاره :
از دانشجو انتظار می رود که پس از مطالعه این درس، معنی امر بین امرین و لطف بودن آن را دریابد و به اهمّیّت و آثار اعتقاد به آن واقف شود. همچنین با معنای اموری همچون توفیق، امداد، حیلوله و عصمت الهی و مفاهیم متفابل آن ها، یعنی خذلان، امهال و استدراج آشنا شود و از معنای صحیح استطاعت عبد بر فعل آگاهی یابد و در نهایت، بتواند نسبت و رابطه فعل بندگان با مشیّت و اراده الهی را تبیین کند.
امر بین امرین
روشن شد که جبر و تفویض، هر دو، باطل و بر خلاف وجدان و سیره عملی حیات همه انسان هاست؛ حتّی بر خلاف وجدان کسانی است که در مقام تعلیم و تعلّم یا به جهت گرایش های مذهبی، به جبر یا تفویض معتقدند. به همین جهت، امّامان اهل بیت (علیهم السلام) جبر و تفویض را باطل شمرده و تأکید کرده اند که امر در افعال انسان بین امرین است؛ یعنی نه جبر است و نه تفویض؛ بلکه امر سومی غیر از آن دو است؛ نه این که آمیزه ای از جبر و تفویض باشد. یعنی این گونه نیست که انسان در