قرآن و امام حسین علیه السلام ، امام حسین علیه السلام و قرآن صفحه 161

5. مباهله در روز بیست و چهارم یا بیست و پنجم ماه ذی الحجه، در محلی بیرون از شهر مدینه واقع شد که اکنون داخل شهر مدینه قرار دارد و مسجدی به نام «مسجد الاجابه» به جای آن ساخته شده که تقریباً در یک کیلومتری مسجد النبی صلی الله علیه و آله است.

6. در آیه فوق، فاطمه علیهاالسلام در کنار مردان مطرح است. این نشان می دهد که زنان در مواقع حساس تاریخ اسلام حضور داشته و به سهم خود در پیش برد اهداف اسلامی کمک کرده اند.

7. آیه فوق و شأن نزول آن نشان می دهد که در مباهله، که نوعی دعاست، شخصیت افراد مهم تر از تعداد آنهاست؛ از این رو پیامبر صلی الله علیه و آله تعدادی اندک اما بسیار بزرگوار و با شخصیت و عزیز را برای مباهله به همراه برد.

8 . واژه لعنت به معنای دوری از رحمت الهی است، و از این آیه استفاده می شود که دروغ گویان مستحق لعنت الهی اند، یعنی از رحمت الهی دور می شوند.

امام حسن و حسین علیهماالسلام مصداق انحصاری «أبنائنا»

مفسران و محدثان شیعه و اهل سنت تصریح کرده اند که آیه مباهله در حقّ اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شده است؛ یعنی مقصود از واژه «فرزندان ما» همان حسن و حسین علیهماالسلام و مقصود از واژه «زنان ما» همان فاطمه علیهاالسلام و مقصود از «جان های ما» همان علی علیه السلام است (1) و در این مورد روایات فراوانی حکایت شده است. (2)

و برخی مفسران این آیه را قوی ترین دلیل فضیلت اهل بیت علیهم السلام می دانند. (3) این مزیتی است که هیچ کس بر اهل بیت علیهم السلام در آن پیشی نگرفته و هیچ انسانی به این فضیلت نرسیده است. (4)

1- (1) . واژه های «ابنائنا و نسائنا و انفسنا» در آیه فوق جمع است، ولی مقصود همان علی علیه السلام ، فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام هستند؛ چرا که اولاً شأن نزول قطعی در این مورد وجود دارد؛ و ثانیاً، در قرآن و کلام عرب گاهی کلمات جمع برای مفرد و تثنیه به کار می رود (ر.ک: تفسیر نمونه، ج2، ص444 - 445).
2- (2) . ر.ک: صحیح مسلم، ج7، ص120؛ مسند احمد بن حنبل، ج1، ص185؛ تفسیر طبری، ج3، ص192 ذیل آیه؛ مستدرک حاکم، ج3، ص150؛ مفاتیح الغیب، ج8، ص85؛ کشاف، ج1، ص193 و... که از منابع مهم اهل سنت هستند. علامه طباطبایی در المیزان، ج3، ص257 می نویسد: «ماجرای مباهله را 51 نفر از صحابه به اتفاق نظر نقل کرده اند». قاضی نور الله شوشتری نیز، در کتاب احقاق الحق، ج3، ص46 - 76 نام شصت نفر از بزرگان اهل سنت را می برد که این جریان را نقل کرده اند.
3- (3) . این سخن زمخشری که از مفسران بزرگ اهل سنت در تفسیر کشاف است.
4- (4) . این سخن از امام رضا علیه السلام حکایت شده که در مجلس مأمون گفتند (ر.ک: عیون اخبار الرضا، ج1، ص231).