قرآن و امام حسین علیه السلام ، امام حسین علیه السلام و قرآن صفحه 259

پس این گونه احادیث در صدد بیان مصادیق جدید آیه است. و آیه فوق نه منحصر به مسلمانان صدر اسلام و نه منحصر در امام حسین علیه السلام است. (1)

پیام ها

1- امام حسین علیه السلام مظلومی است که خدا یاری گری اوست.
2- منتقم خون امام حسین علیه السلام در راه است (منتظر ظهور امام مهدی علیه السلام باشید).

56 - اخراج غیرعادلانه مظلومان

حج/ 40. ( الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلاّ أَنْ یَقُولُوا رَبُّنَا اللّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللّهِ کَثِیراً وَ لَیَنْصُرَنَّ اللّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ ) ؛ «(همان) کسانی که به ناحق از خانه هایشان رانده شدند، (و جرمی نداشتند) جز این که می گفتند: «پروردگار ما، خداست.»؛ و اگر خدا برخی از مردم را به وسیله برخی [دیگر] دفع نمی کرد، دِیرها و کلیساها و کنیسه ها و مساجدی که نام خدا در آن بسیار برده می شود، حتماً ویران می شد؛ و قطعاً، خدا هر کس را که (دین) او را یاری کند، یاری می رساند؛ که مسلماً، خدا نیرومندی شکست ناپذیر است».

نکته ها و اشاره های تفسیری

1. این آیه نیز به مسلمانان مظلومی اشاره می کند که در مکه مورد آزار مشرکان قرار می گرفتند، سپس از خانه خود به ناحق اخراج شدند و تنها جرم آن ها این بود که «اللَّه» را پروردگار خویش می دانستند.

2. تعبیرات این آیه به صورت لطیفی ناآگاهی و اعمال مشرکان را سرزنش می کند؛ یعنی می گوید: مؤمنان جرم و گناهی نداشتند که بر اساس آن از مکه اخراج شوند و تنها جرمی که شما برای آنان در نظر گرفته بودید، این بود که به توحید اقرار می کردند، در حالی که این افتخار آنان بود و جرمی به شمار نمی آمد.

1- (1) . تعبیر «انّما» در حدیث دوم برای تأکید است و حصر آن اضافی و نسبی است یعنی در برابر عامه که آیه را منحصر به مسلمانان صدر اسلام می کنند درحدیث بیان شده که در عصر امام صادق علیه السلام مصداق جدید آن (مظلومیت امام حسین علیه السلام ) مطرح است.