فلسفه امتحان های الهی صفحه 140

9 سرمایه مهم دیگر خدادادیش علم و دانش فوق العاده بود، همان علم و دانشی که هرجا باشد منبع خیر کثیر و سرچشمه هر نیکی و برکت است.(و آتَیْناهُ الحِکْمَهَ).

10 و بالاخره منطقی نیرومند و گفتاری مؤثر و نافذ و قدرت بر داوری قاطع و عادلانه به او ارزانی شده بود(وَ فَصْلَ الخِطابِ).(1)

و به راستی حضرت داوود از همه این موهبتاهی الهی و نعمتهای دنیوی خوب آزمون داد، تا خداوند اینگونه از او یاد می کند. اما بزرگترین آزمون حضرت داوود در زمینه قضاوت بود، که خود هشداری عظیم برای قاضی های محترم می باشد که تا شایستگی کامل این مقام را پیدا نکردند، از قبول این پست مهم بطور جدی اجتناب کنند! نقل می کنند مرحوم شیخ انصاری، یک وقتی به عنوان موعظه به شاگردانش فرموده است: نسبت به سه کار به شما تذکر می دهم:(که تذکّر اوّل شاهد بحث ما می باشد) کاری که چه قصد قربت داشتید، چه نداشتید، انجام ندهید. آن قضاوت است، زیرا بسیار کار مشکلی است تا می توانید از آن اجتناب کنید.(البته در صورتیکه بر انسان واجد شرایط واجب کفایی نشده باشد.)