فلسفه امتحان های الهی صفحه 142

داوود(علیه السلام) گمان نمود، چنانکه باید نتوانسته از عهده امتحان الهی بیرون آید، از این خاطر برای ترک اولی استغفار کرد. خداوند هم اورا مشمول عفو و بخشش قرار داد.

فَغَفَرنا لَهُ ذلِکَ وَ اِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفی وَ حُسْنَ مَابٍ یا داوُدُ اِنّا جَعَلْناکَ خَلیفَهً فی الاَرضِ فَاحْکُمْ بَیْنَ النّاسِ بِالْحَقِّ.(1)

ترجمه: ما این عمل را بر او بخشیدیم، و او نزد ما دارای مقام والا و آینده نیک است. ای داوود ما تو را خلیفه(و نماینده خود) در زمین قرار دادیم، در میان مردم به حق داوری کن.

و نکته آخری که در اینج لازم است ذکر کنیم، آنست که حضرت داوود اطلاعات و مهارت فراوانی در امر قضاوت داشت و خداوند می خواست او را آزمایش کند، لذا یک چنین شرایط غیرعادی یعنی(وارد شدن آن دو فرشته به صورت انسان از طریق غیرمعمول از بالای محراب برای او پیش آورد و او را دچار دستپاچگی و عجله کرد. لذا خداوند برای دلجویی او آیه بالا را بیان می کند.