فلسفه امتحان های الهی صفحه 218

فَلْیَتَوَلَّ الْحُجَّهَ صاحِبَ الزَّمانِ الْمُنتَظَرَ.

ترجمه: هرکس دوست دارد خدا را ملاقات کند در حالی که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، پس ولایت حضرت حجّت صاحب الزمان منتظر را بپذیرد.

و در انتهای حدیث، چنین فرموده اند:

فَهؤُلاءِ مَصابیحُ الدُّجی وَ اَئِمَّهُ الْهُدی و َاَعْلامُ التُّقی مَنْ اَحَبَّهُمْ وَ تَوَلاّهُمْ کُنْتُ ضامِنا لَهُ عَلی اللّهِ تَعالی بِالجَنَّهِ.(1)

ترجمه: پس اینها(ائمه«علیهم السلام») روشنایی بخش در تاریکی و پیشوایان هدایت و نشانه های تقوا هستند. هرکس آنان را دوست بدارد و ولایتشان را بپذیرد، من در پیشگاه الهی برایش بهشت را ضمانت خواهم کرد.

آری ایمان با ولایت و محبت امیرالمؤمنین(علیه السلام) آغاز می شود و با ولایت و محبت حضرت حجّت(علیه السلام) به کمال می رسد. بنابراین بدون محبت امام غایب(علیه السلام) نمی توان به ایمان کامل دست یافت.

خواهی که دوزخ برهانی دل و تن اثنی عشری شو و گزین مذهب من