فلسفه امتحان های الهی صفحه 65

بفرست تا عیدی برای اوّل و آخر ما باشد و نشانه ای از تو، و به ما روزی ده، تو بهترین روزی دهندگانی.

قالَ اللّهُ اِنّی مُنَزِّلُها عَلَیْکُمْ فَمَنْ یَکْفُرْ بَعْدُ مِنْکُمْ فَاِنّی أُعَذِّبُهُ عَذابا لا أُعَذِّبُهُ أَحدا مِنَ الْعالَمین.(1)

ترجمه: خداند(دعای او مستجاب کرد و) گفت من آن را بر شما نازل می کنم ولی هرکس از شما بعد از آن کافر گردد(و راه انکار پوید) او را چنان مجازاتی می کنم که احدی از جهانیان را نکرده باشم.

در اینجا باز این نکته مهم را مشروح تر بیان می کنم و آن اینکه هنگامی که ایمان آدمی به مرحله شهود و عین الیقین برسد یعنی حقیقت را با چشم خود مشاهده کند دیگر جای هیچگونه تردید و وسوسه باقی نمی ماند و مسئولیت او بسیار سنگین تر خواهد شد، چرا که دیگر آن انسان سابق که ایمانش بر پایه شهود نبرد، و احیانا وسوسه هایی در آن وجود داشت نخواهد بود و بدینسان او وارد مرحله جدید از ایمان و مسئولیت شده است(و آزمایش او ملموس تر و سنگین تر می باشد) و کمترین تقصیر و تغافل و کوتاهی او، موجبات مجازات شدید الهی را فراهم می کند.

به همین دلیل مسئولیت انبیاء و اولیای خدا سخت سنگین بود