فلسفه امتحان های الهی صفحه 8

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

پیش گفتار

اَلَّذی خَلَقَ الْمَوْتَ والْحَیوهَ لِیَبْلُوَکُمْ اَیُّکُمْ اَحْسَنُ عَمَلاً(1)

ترجمه: آن کس که مرگ و حیات را آفرید تا شما را بیازماید

که کدام یک از شما بهتر عمل می کنید.

یکی از سنت های الهی در راستای آدمی، موضوع آزمون و امتحان می باشد بدیهی است اگر ما کمال یک پدیده و موجود را بخواهیم، نخست برای رسیدن به آن مقصود یک سلسله برنامه و اعمالی برای او تدارک می بینیم، تا صلاحیت واقعی آن موجود پدیدار شود، که نام این ویژگیها و برنامه ها را امتحان می گوئیم.

حال در اینجا این سئوال پیش می آید که تنها فرد یا انسانی را در بوته امتحان قرار می دهد که از وضع و سرانجام کار او آگاه نباشد، خداوندی که آشکار و پنهان برای او یکسان است و چیزی در آسمان و زمین بر او مخفی نیست چه نیازی به امتحان بندگان خود دارد؟