سنت امتحان در زندگی انسان صفحه 56

امتحان از او قرار گیرد. خداوند متعال این حقیقت را در چند آیه قرآن بیان کرده است:

إِنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَهٌ (تغابن: 15)

همانا اموال و فرزندان شما مایه امتحان شما هستند.

وَ لکِنْ لِیَبْلُوَا بَعْضَکُمْ بِبَعْضٍ (محمد:5)

ولی برای این است که مردم را به یکدیگر امتحان کنیم.

وَ نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَیْرِ فِتْنَهً (انبیاء: 35)

و ما شما را به بد و خوب مبتلا می سازیم تا امتحان کنیم.

آیات شریفه، امتحان و بلا را به تمامی اموری که یک نحو ارتباطی با انسان دارند عمومیت داده است، گاهی آن امور از اجزای وجودی خود انسان بوده و خداوند انسان را با آن ها می آزماید، مانند گوش، چشم و حتی اصل حیات و گاهی از امور خارجی ای است که با انسان مرتبط می باشند، مانند فرزند و زن و عشیره و دوست و مال و مقام. و بالاخره هر چه که به یک نحوی مورد استفاده انسان قرار می گیرد... . خلاصه آن که، آیات شریفه هر جزئی از اجزای عالم و هر حالتی از حالات آن را که با انسان مرتبط می باشد، از وسایل و عواملی

که خداوند، بشر را به آن امتحان می کند، معرفی کرده است.(1)

2. امتحان با دنیا

واژه دنیا یا از «دنی» به معنای پستی و حقارت و یا از ریشه «دُنُّو» به معنای قرب و نزدیکی است. در صورت نخست، به معنای ناچیز بودن زندگی