امدادهای غیبی صفحه 32

ص:41

وجود آمدن و لباس هستی پوشیدن آن پدیده می گردد. پرنده ای زیبا پس از تحمل سرمای زمستان، در فصل بهار تخم گذاری می کند و روزها از آن ها نگهداری می کند، ولی در آخرین لحظه ها، ناگاه ماری از راه رسیده و تخم های پرنده را از میان می برد؛ این برنامه ی همیشگی دنیای مادی است.

انسانی که به غیب و ماورای طبیعت ایمان دارد و خود را در چهارچوب پدیده های مادی محدود نمی بیند، در حقیقت اولین و مهم ترین قدم را در بهره مندی از امداد غیبی برداشته است:

البته لازم به ذکر است که ایمان و اعتقاد غیر از دانستن و آگاهی می باشد؛ زیرا لازمه ی ایمان تصمیم اجمالی بر عمل به دستورات خدای متعال هست، در حالی که ممکن است انسان به یک چیز آگاهی داشته باشد، اما از آن جایی که امر مورد آگاهی یا لوازم آن خلاف دلخواهش می باشد، از این رو، تصمیم بر عمل کردن به لوازم آن نگیرد و یا حتی تصمیم بر عمل کردن به ضد آن ها بگیرد، پس ایمان عبارت شد از دانستن، توأم با عزم و اراده بر عمل کردن طبق آن دانسته ها.(1)

خداوند متعال به عنوان یک قانون کلی می فرماید:

همانا ما فرستادگان خود و مؤمنان را یاری می رسانیم.(2)

ایمان درجه هایی دارد که کم ترین آن برحسب آیه های قرآن و روایت های معصومان، عبارت است از: ایمان آوردن به خدای یگانه، پاداش و کیفر آخرتی و درستی آن چه بر انبیا نازل شده است. هرچه ایمان بیش تر شود، میزان تأثیر آن در نازل شدن امدادهای غیبی نیز بالاتر می شود.

روزی اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم با شگفتی از ایشان پرسیدند که چگونه حواریون عیسی علیه السلام بر روی آب راه می رفتند؟! حضرت فرمود تعجب نکنید؛ این امر به خاطر ایمان آن ها بود و شما نیز اگر ایمانتان بیش تر از آن ها گردد، در هوا هم می توانید راه