امدادهای غیبی صفحه 50

ص:59

می کردند، عازم برگشت به نجف بود. هنگام سوار شدن به کشتی به اشتباه کفش شیخ بر روی فرش یکی از شیخ های عرب گذاشته شد. او که حسد و کینه ای به شیخ داشت، گستاخی کرد و گفت: عجم ها ادب و معرفت ندارند به ویژه اهل شوشتر!(1) شیخ چیزی نگفت. حاج سید علی از شیخ خواست تا جواب گستاخی او را بدهد، ولی شیخ هم چنان ساکت ماند. عصر آن روز مرد عرب به قولنج دچار شد و اندکی بعد جنازه اش را برای دفن از کشتی بیرون بردند.(2)

بی احترامی به پیران و سالخوردگان نیز از موانع نازل شدن امدادهای الهی و برکت های آسمانی است. شخصی پیش یکی از امامان علیه السلام آمد و از علت فقر و نداری خود پرسید. امام علیه السلام چند عملی که موجب فقر و تنگدستی می شود نام بردند که یکی از آن ها این بود: شاید تو جلوتر از پیرمردی راه رفته ای و به او بی احترامی شده است.

غرور و خودبینی

غرور و خودبینی

غرور و خودبزرگ بینی، تکیه به نیروی ظاهری و فراموش کردن یاد خداوند یکی دیگر از موانع امداد غیبی است. در جنگ «حنین» تعداد مسلمانان 12 هزار نفر بود که در هیچ یک از جنگ های اسلامی تا آن روز این عدد سابقه نداشت. از نظر ساز و برگ جنگی نیز وضع مناسبی داشتند، این در حالی بود که تعداد مشرکان نزدیک به 4 هزار نفر بود. به گونه ای که برخی از مسلمانان با غرور می گفتند: «امروز ما هرگز شکست نخواهیم خورد».

این خودبزرگ بینی و فریفته شدن سبب شد که خداوند نیز لطف و پشتیبانی خود را در ساعت های آغازین جنگ از آن ها برداشت و در همان نخست آثار شکست در لشکر اسلام ظاهر شد با این که سه برابر دشمن بودند. قرآن حالت مسلمانان را در آن ساعت ها چنین بیان می کند: «زمین با آن همه وسعتش بر شما تنگ شد».(3)

1- شیخ انصاری اهل دزفول بودند، ولی در گذشته به اهل دزفول نیز شوشتری می گفتند.
2- سیمای فرزانگان، ص 271.
3- تفسیر نمونه، ج 7، ص 337.