آفریدگار جهان صفحه 227

اگر قانون جاذبه و نیروی گریز از مرکز، کواکب را در مدارهای معین و با حرکات منظم نگاهداشته، هرگز از خود اراده و اختیاری ندارند و از نتیجه و آثار خود هم بی خبرند. نه تنها این دو قانون بلکه تمام طبیعت بی

جان، به اندازه یک کودک چند ماهه عقل، هوش، اراده و اختیار ندارد. با این حال این همه قوانین با یک نظم حیرت آور، سر سختی فوق العاده، نقشه حساب شده و سرانجام هدفی کاملا مشخص، به وظائف سنگین خود ادامه می دهند.

آقایان مادی! اینها هستند که ما را به وجود آن مبدأ بزرگ علم و قدرت رهبری کرده اند، اینها همان گواه وجود آن مبدأ بزرگ هستی هستند، اینها در عین خاموشی هزار زبان دارند و با هر زبان شرح علم و حکمت آفریدگار خود را می دهند، اینها همه وابسته به او و سر بر فرمان او هستند.

طبیعت کور و کر و فاقد شعور و اراده، کوچک تر از آن است که بتواند از طریق تصادف، یک اطاق گلی بسازد، تا چه رسد به این که یک موجود بی ارزش و پست را - که با چشم دیده نمی شود (نطفه) - آن قدر پرورش و عظمت دهد تا انسان متفکری گردد و فضا را جولانگاه خود قرار دهد.

جهانی که تمام دانشمندان در برابر اسرار آن خاضع هستند و تنها کشف یک راز آن کافی است که کاشف آن را برای همیشه سربلند ساخته و نام او را با افتخار تا به ابد به عنوان «کاشف یا مخترع بزرگ» در تاریخ بشریت ثبت کند.

آری چنین جهانی نمی تواند معلول ماده بی روح و طبیعت بی شعور باشد. این طبیعت فعل خداست نه بیگانه از او

ایراد پنجم 1 آیا بی نظمی ها، آفات و بلاها انسان را به الحاد (کفر) می کشاند؟!

اشاره

ایراد دیگری که از قدیم در کلمات مادی ها با آب و تاب زیاد دیده می شود مسئله آفات و بلاهاست. آنها می گویند: اگر طرح سازمان وسیع

جهان هستی بر طبق اراده یک مبدأ دانا و تواناست و تمام پیچ و مهره های این کارخانه عظیم (جهان خلقت یا طبیعت) مطابق حساب های صحیح و حکیمانه ای کار می کند.

چرا گاه و بیگاه «از نسیمی، دفتر ایام بر هم می خورد؟» و طوفان، سیل و زمین لرزه، لرزه بر اندام ناتوان این موجود (انسان) می اندازد؟ و گوشه ای از آسایش و محل زندگی او را در زیر چکمه های خود خُرد می کند؟ چرا ه مه روزه مصائب و دردها، روح لطیف او را مجروح می سازد؟ چرا؟... و چرا؟... اگر بگوییم که: این عرصه پهناور هستی، میدان تاخت و تاز قوانین کور و کر طبیعی است، پاسخ این «چراها» آسان است. یعنی خواهیم گفت: طبیعت است، گاهی بر سر «قهر» و زمانی از در «مهر و آشتی» در می آید، در هر حال از قهر و آشتی خود نیز بی خبر است و به این ترتیب عذر خود را خواسته است! اما اگر همه حوادث و روی دادهای این جهان را- از کاه تا کوه- مطابق نقشه صحیح و حکیمانه ای بدانیم، پاسخ این «چراها» مشکل می شود!

شاید یکی از عوامل مهم، توجه گروهی از مادی ها به مادی گری، همین موضوع بوده باشد، زیرا در کلمات آنها عبارات مختلفی - به صورت نظم و نثر- به چشم می خورد; حتی آن شاعر عرب در هنگام آشتی خود نیز بی خبر است و به این ترتیب عذر خود را خواسته است! اما اگر همه حوادث و روی دادهای این جهان را- از کاه تا کوه- مطابق نقشه صحیح و حکیمانه

ای بدانیم، پاسخ این «چراها» مشکل می شود!

شاید یکی از عوامل مهم، توجه گروهی از مادی ها به مادی گری، همین موضوع بوده باشد، زیرا در کلمات آنها عبارات مختلفی - به صورت نظم و نثر- به چشم می خورد; حتی آن شاعر عرب در هنگام اظهار تمایل به این مسلک می گوید: