آفریدگار جهان صفحه 264

فرض کنید همراه «کریستف کلمب» وارد قاره آمریکا می شدیم در حالی که اثری از بومیان و انسان های آنجا نمی دیدیم، بلکه تنها آثار یک شهر بزرگ و خالی از سکنه با خیابان های منظم، عمارت های گوناگون و بسیار محکم، انواع ریزه کاری ها، مجسمه ها، لوله کشی بسیار مرتب، اشجار، باغستان های منظم و... به چشم ما می خورد که هر کدام از هوش و فکر سازنده خود حکایت می کرد; حال اگر تمام مردم دنیا به ما می گفتند: این آثار، معلول تصادف عوامل طبیعی بوده که در طی میلیاردها سال، آثار مختلفی ناقص و غیر ناقص- به وجود آورده و در بین آنها تنها این آثار توانسته است باقی بماند و بقیه از بین رفته اند و هیچ موجود متفکری در پیدایش آنها دست اندرکار نبوده است; آیا این سخنان را باور می کردیم؟ یا عکس آن را قبول کرده و تردیدی نداشتیم که موجود متفکری دست اندر کار ساختمان این شهر بزرگ بوده است؟!

همچنین آیا عاقلانه است که کتاب «قانون بوعلی سینا» یا کتاب دیگری را به دست ما بدهند و به ما بگویند که:

این کتاب در نتیجه حرکات بسیار زیاد افراد بی سواد، روی هزاران صفحه کاغذ - که تصادفاً یکی هم کامل بوده است- به وجود آمده. آنگاه به تدریج کتاب های ناقص- به دلیل عدم استفاده - از میان رفته اند؟

2. شرائط بقاء و شرائط کمال

اگر فرضاً این سخن درست باشد (یعنی به گفته شما میلیون ها موجود نامنظم و ناقص وجود داشته که کم کم نامنظم ها به واسطه عدم استعداد بقا از بین رفته و چون بقیه استعداد بقا داشته اند باقی مانده اند.) باید گفت که: این توجیه (تکامل تدریجی) تنها می تواند نظمی را به وجود آورد که شرط اولیه بقا موجودات است ولی نمی تواند ضامن کمالات دیگری - که تأثیری در حیات آنها ندارند- باشد. (دقت کنید.)