معرفت توحید و عدل صفحه 159

1- تحف العقول: 278.

2- مختصر بصائر الدرجات: 140.

3- مصباح المتهجد: 845.

4- اصول کافی 2: 548؛ سنن النسائی 3: 55.

رضایت به آن تحقّق نمی یابد. در این جا به ذکر چند حدیث بسنده می کنیم و بحث عمیق پیرامون این احادیث را به علم اخلاق وا می گذاریم.

از لقمان حکیم نقل شده که به فرزندش فرمود: از جمله چیزهایی که باعث تقرب به رضوان الهی است، رضا به قضای خداست در چیزهایی که آن را دوست داری و چیزهایی که دوست نمی داری.

الرِّضَا بِقَضَاءِ الله فیما أَحْبَبْتَ وَ کَرِهْت.»(1)

امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرمایند:

«مَنْ رَضِیَ بِقِسمِ اللهِ لَمْ یَحْزَنْ عَلَی مَا فَاتَه.»(2)

«کسی که به قسمتِ خدا راضی شد به خاطر آن چه از دست داد غمگین نشد.»

همچنین می فرمایند:

«مَنْ رَضِیَ بِالْقَضاءِ اسْتَراحَ.»(3)

«کسی که به قضای خدا راضی شد راحتی را به دست آورد.»

از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده که فرمودند:

«ارْضَ بِقِسْمِ اللهِ تَکُنْ مِنْ أغْنَی النَّاس.»(4)

«به قسمتِ خدا راضی شو تا از بی نیازترین انسان ها شوی.»

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:

«الرِّضَی بِالْکَفَافِ یُؤَدِّی إِلَی الْعَفَافِ.»(5)

«راضی بودن نسبت به آنچه برای انسان کافی است، باعث عفاف و پاکدامنی می شود.»