معرفت توحید و عدل صفحه 199

1- طه. 123.

«پس هر کس از هدایت من پیروی کند، گمراه و بدبخت نمی شود.»

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:

«لایَنْبَغِی لِمَنْ لَمْ یَکُنْ عَالِماً أَنْ یُعَدَّ سَعِیداً.»(1)

«سزاوار نیست غیر عالم، سعید دانسته شود.»

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:

«إِنَّ السَّعِیدَ حَقَّ السَّعِیدِ مَنْ أحَبَّکَ وَ أطَاعَکَ»(2)

«سعادتمند حقیقی کسی است که تو را دوست بدارد و از تو فرمان برداری کند.»

امام علی (علیه السلام) می فرماید:

«مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإسْلامِ دیناً تَتَحَقَّق شِقْوَتُه.»(3)

«هر که غیر از اسلام، از دین دیگری پیروی کند، شقاوتش تحقّق یافته است.»

امام صادق (علیه السلام) در مورد این آیه شریفه:

«قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَیْنا َ شِقْوَتُنا»(4)

فرمودند:

«بِأَعْمَالِهِمْ شَقُوا»(5)

«به خاطر اعمال [زشتشان] بدبخت و شقی شدند.»

امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) در نامه خود به مالک اشتر _ پس از آن که به پیروی از قرآن و احکام آن امر می کند _ در مورد احکام قرآن می فرمایند:

«لا یَسْعَدُ أحَدُ إِلَّا بِاتِّبَاعِهَا وَ لَا یَشْقَی إِلَّا مَعَ جُحُودِهَا وَ إِضَاعَتِهَا»(6)

«کسی به سعادت نمی رسد مگر از راه پیروی از این احکام، و بدبخت نمی شود مگر با انکار آن ها و عمل نکردن به آن ها.»