توحید و اسماء و صفات صفحه 110

1_10. روایاتی که درباره غسل جنابت بودن غسل میّت وارد شده است

مردی از امام باقر (علیه السلام) درباره میّت سؤال کرد که چرا به او غسل جنابت میدهند. آن حضرت در جواب فرمود :

إِذَا خَرَجَتِ الرُّوحُ مِنَ الْبَدَنِ خَرَجَتِ النُّطْفَهُ الَّتِی خُلِقَ مِنْهَا بِعَیْنِهَا مِنْهُ؛ کَائِناً مَا کَانَ، صَغِیراً أَوْ کَبِیراً، ذَکَراً أَوْ أُنْثَی؛ فَلِذَلِکَ یُغَسَّلُ غُسْلَ الْجَنَابَه. (1)

آنگاه که روح از بدن خارج میشود، نطفهای که انسان از آن خلق شده عیناً از او خارج میشود. و در این مورد فرقی میان انسانها نیست؛ کوچک باشد یا بزرگ، مرد باشد یا زن. پس به همین دلیل، میّت غسل جنابت داده میشود.

بنابر این، نطفهای که خلقت انسان با آن شروع شده، به هنگام مرگ، همانند روح از او جدا میشود. احتمال قوی دارد که مراد از این نطفه با توجّه به سیر تکوّن انسان، همان بدن ذرّی باشد که روح قدیمه با آن در عالم ذرّ ترکیب شده و در اصلاب و ارحام جاری گردیده است. شاهد این مطلب روایتی است از امام باقر (علیه السلام) که میفرماید : إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ یَخْلُقَ النُّطْفَهَ الَّتِی أَخَذَ عَلَیْهَا الْمِیثَاقَ فِی صُلْبِ آدَمَ.... (2)

1_11. روایاتی که در جریان انسان در اصلاب و ارحام آمده است

مرحوم کلینی در کافی بابی تحت عنوان «کون المؤمن فی صلب الکافر» گشوده و در آن باب از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است :

إِنَّ نُطْفَهَ الْمُوْمِنِ لَتَکُونُ فِی صُلْبِ الْمُشْرِکِ فَلَا یُصِیبُهُ مِنَ الشَّرِّ شَیْءٌ حَتَّی إِذَا صَارَ فِی رَحِمِ الْمُشْرِکَهِ لَمْ یُصِبْهَا مِنَ الشَّرِّ شَیْءٌ.... (3)

همانا نطفه مؤمن درصلب مشرک واقع میشود واز شرّ او چیزی به او

1- . وسائل الشیعه 2/487.
2- . کافی 6 / 13؛ بحارالانوار 57 / 344.
3- . کافی 2/13.