توحید و اسماء و صفات صفحه 21

3. نظر و رأی شتاب زده و بدون اندیشه و تأمل (فطیر).

4. خلقت؛ یعنی ایجاد و پدید آوردن (فطرت).

5. گیاهی (قارچ) که زمین را میشکافد و بیرون می آید (فُطر).

6. دندانی که از لای لثه ظاهر میشود (فُطر).

7. دانههای انگور که از درخت انگور ظاهر میشود (فُطْر).

8. کسی که نخستین بار چاهی را در زمینی میکند و آن را پدید می آورد: (أنا فطرتها؛ یعنی من آن را نخستین بار پدید آوردهام.)

با توجّه به کاربردهای واژهی «فَطْر» و مشتقّات آن در محاورات عرفی عرب_ که لغتشناسان بیان کردهاند_ و با عنایت به ریشهیابی این واژه در دو کتاب معجم مقاییساللّغه و لسان العرب، میتوان نتیجه گرفت که «فطر» شروع کردن و پدید آوردن شیء را گویند. آشکار کردن، هویدا شدن، گشودن و شکافتن نیز با معنای یاد شده در تلازماند.

2. معرفت فطری خدا در قرآن

2_1. آیه فطرت

(فَأَقِ_مْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِ_یفاً فِطْرَهَ اللّهِ الَّتِی فَطَرَ آلنّاسَ عَلَیْها لا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ آللّهِ ذلِکَ الدِّینُ آلقَ_یِّمُ وَل_کِنَّ أَکْثَرَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ). (1)

بدون هیچگونه انحرافی، روی به سوی دین کن؛ فطرت خدا که آفریدگان را بر آن سرشته است؛ در خلقت خدا هیچ تغییری راه ندارد. این است دین استوار؛ ولی بیشتر مردم نمیدانند.