مشکلی نظری می شود و اگر این مشکل را بر برخی دیگر از حوزه های اندیشه عرضه کنیم، مشکلی عملی نیز پیدا خواهد شد. آن سه حوزه از دانش که به خودیِ خود مشکل ندارند، از این قرارند:
1. حوزۀ جهان شناسی (نظام علیّت): در عالَم، نظام علیّت و رابطۀ ضروری بین علت و معلول برقرار است؛ یعنی همۀ وقایع عالم، تحت نظام علیّت رخ می دهند و هر حادثه ای حتماً علتی دارد؛
2. حوزۀ خداشناسی (علم و ارادۀ خداوند): خداوند به همۀ امور عالم، حتی پیش از وقوعشان علم دارد و خارج از ارادۀ خدا، اراده ای وجود ندارد: هیچ چیزی از دایرۀ علم و ارادۀ خداوند خارج نیست؛
3. حوزۀ انسان شناسی: انسان به نحو درونی و وجدانی درمی یابد که اختیار دارد؛ یعنی در بین دوراهی هایی که پیش روی او قرار می گیرد، خودش تصمیم می گیرد که کدام راه