فراتر از عرفان : خداشناسی فلسفی و عرفانی از نگاه وحی و عرفان صفحه 323

انتسابی که توأم با واقعیت یافتن ماهیت باشد، هنگامی حاصل می شود که جاعل آن را ایجاد کند. پس اصالت از آنِ وجودی است که به ماهیت افاضه می شود.(1)

پاسخ:

بلی، همانطور که گفتید:

انتسابی که توأم با واقعیت یافتن ماهیت باشد، هنگامی حاصل می شود که جاعل آن را ایجاد کند. پس اصالت از آنِ وجودی است که به ماهیت افاضه می شود.(2)

اما این اعتراف به عقیده مخالفان عینیت وجود و ابطال ادعای اصالت وجودیان است. و به جای اینکه بگویید:

پس اصالت از آنِ وجودی است که به ماهیت افاضه می شود

باید بگویید:

پس عینیت، از آن ماهیتی است که ایجاد شده است.

ادامه داده اند:

دلیل دوم بر اصالت وجود این است که در علم حضوری، که خود واقعیت عینی بی واسطه مورد شهود قرار می گیرد، اثری از ماهیت یافت نمی شود.(3)

گوییم:

گفتیم که در علم حضوری جز نفس حضور و عینیت ماهیات و هویات چیز دیگری در کار نیست و این واضح ترین دلیل بر نقض، و بلکه اثبات ضد مدعای اصالت وجودیان و منکران عینیت ماهیت است.

1- . مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش فلسفه، 334.
2- . مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش فلسفه، 334.
3- . مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش فلسفه، 335.