سنت های الهی در پاداش و کیفر صفحه 11

ص:21

در ادبیات فارسی به مطلق مکافات و جزا اعم از خیر و شر پاداش گویند. در مواردی به معنای اجر، ثواب، سزا، اجرت، مزد و در مواردی هم به معنای عقوبت، کیفر، عذاب و مجازات به کار رفته است.

عنوان پاداش درعرف عام، امر خیری افزون بر نتیجه و حاصلی است که به طور طبیعی یا براساس قرارداد به انسان می رسد و هویتی تشویقی دارد. این عنوان در قرآن معنا و مفهوم گسترده تری دارد و شامل نتایج مطلوب کردارهای آدمی و توفیقات متفرع بر اعمال و پاداش های مکافاتی نیز می گردد و با عنوان هایی همچون اجر، ثواب و جزا از آن یاد می شود:

اجر

در برخی از آیات که از پاداش الهی به عنوان اجر یاد شده، با وصف هایی همچون عظیم، کبیر، کریم، غیرممنون و غیره نیز توصیف شده است:

بَلی مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ. (بقره: 112)

آری، هر کس که خود را با تمام وجود به خدا تسلیم کند و نیکوکار باشد، پس مزد وی پیش پروردگار است.

إِنْ تُؤمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظیمٌ. (آل عمران: 179)

اگر بگروید و پرهیزگاری کنید، برای شما پاداشی بزرگ خواهد بود.

إِنَّ الَّذینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ أَجْرٌ کَبیرٌ. (ملک: 12)

کسانی که در نهان از پروردگارشان می ترسند، آنان را آمرزشی و پاداشی بزرگ خواهد بود.

إِنَّ الْمُصَّدِّقینَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ وَ أَقْرَضُوا اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا یُضاعَفُ لَهُمْ وَ لَهُمْ أَجْرٌ کَریمٌ. (حدید: 18)

در حقیقت مردان و زنان صدقه دهنده و آنان که به خداوند وامی نیکو داده اند، ایشان را پاداش دوچندان گردد و اجری نیکو خواهند داشت.