- اهداء 1
- مقدمه 2
- جریانی از زندگی امام 3
- مآخذ ما در نقل این خطبهی شریف 4
- اسناد در خطبه شریف 5
- رئیس المحدثین صدوق و خطبه 7
- موارد ضبط خطبه شریف 8
- خصوصیات این رساله 9
- خطبة الرضا فی التوحید 11
- خطبه 01 16
- خطبه 02 18
- خطبه 03 24
- خطبه 04 27
- خطبه 05 31
- خطبه 06 34
- خطبه 07 37
- خطبه 08 39
- خطبه 09 42
- خطبه 10 45
- خطبه 11 49
- خطبه 12 52
- خطبه 13 55
- خطبه 14 58
- خطبه 15 61
- خطبه 16 66
- خطبه 17 72
- خطبه 18 76
- خطبه 19 78
- خطبه 20 81
- خطبه 21 86
- خطبه 22 88
- خطبه 23 92
- خطبه 24 99
- خطبه 25 103
- خطبه 26 107
- خطبه 27 112
- خطبه 28 113
- خطبه 29 116
- خطبه 30 119
- خطبه 31 122
- خطبه 32 125
- پاورقی 125
پنج امر در رابطه انتساب با او را نفی فرمود:
أول - انتساب ما بین او و زمان که امر نسبی است در طول زندگی و ادامه حیات و از حرکات و جریانهای منظومه شمسی و زمین و ماه و آفتاب اعتبار میشود
دوم - انتساب به امکان که نسبتی است در عرض زندگی و در میان شیء و محلی که استقرار پیدا میکند، اعتبار میشود.
سوم - عروض سستی و ضعف است که در أثر حرکت و فعالیت طبیعی بدن و حرکات ارادی حاصل میشود.
چهارم - محدودیت در أثر نسبت صفات و خصوصیاتی که برای توصیف و در مقام معرفی و ذکر حدود باشد.
پنجم - تقیید به نیازمندی به اسباب و ادوات خارجی.
1 - لَا تَصْحَبُهُ الْأَوْقَاتُ: چون مصاحبت قرین بودن است در ادامه و طول زندگی، با زمان که قرین طولی است، مناسب میشود و قرین بودن خواه قرین قدیم باشد و یا متجدد و حادث و جوهر و موضوع خارجی باشد یا از اعراض و اضافات، علامت محدودیت است، زیرا قرین وجود خارجی است که در جنب شیء و مقارن او باشد و البته پس از انتهای وجود یکی آن دیگری که قرین است، وجود پیدا میکند و گذشته از این، خداوند متعال نامتناهی و ازلی و مبدء و خالق همه عوالم وجود است و هرگز نمیشود یکی از مخلوقات محدود و متجدد و محتاج و ضعیف او در جنب او قرار گرفته و مصاحب او باشد، اگر چه مصاحبت نسبی و اعتباری باشد.
2 - وَ لَا تَضَمَّنُهُ الْأَمَاکِنُ: مکان در عرض ادامه زندگی و به مناسبت استقرار و حلول أشیاء است در آن که به خاطر این نسبت، مفهوم بودن مکانی اعتبار میشود.