اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 116

13. وجوه اعجاز قرآن (اعجاز علمی)

اشاره

اهداف: 1) آشنایی با آیات مربوط به اعجاز علمی «قرآن»، به منظور اثبات جامعیت و جاودانگی قرآن؛ 2) اثبات اعجاز «قرآن» از طریق کشف اسرار عالم طبیعت در قرآن.

«اعجاز علمی قرآن» مربوط به اشاراتی است که از گوشه های سخن حق تعالی نمودار گشته و هدف اصلی کلام خداوند نبوده است; زیرا «قرآن» کتاب هدایت است و هدف اصلی آن، جهت بخشیدن به زندگی انسان و آموختن راه سعادت به او است. ازاین رو اگر گاه در «قرآن» به برخی اشارات علمی بر می خوریم، از آن جهت است که این سخن از منبع سرشار علم و حکمت الهی نشأت گرفته، از سرچشمه علم بی پایان حکایت دارد: قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِی یَعْلَمُ السِّرَّ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ کانَ غَفُوراً رَحِیماً 1; بگو آن را کسی نازل ساخته است که راز نهانها را در آسمانها و زمین می داند. این امری طبیعی است که هر دانشمندی - هرچند در غیر رشته تخصصی خود سخن گوید - از لابه لای گفته هایش گاه تعابیری ادا می شود که حاکی از دانش و رشته تخصّصی وی می باشد. همانند فقیهی که درباره یک موضوع معمولی بحث می کند؛ اما کسانی که با فقاهت آشنایی دارند، از تعابیر وی در می یابند که صاحب سخن، فقیه است; هرچند آن فقیه نخواسته که فقاهت خود را در سخنانش اظهار نماید. هم چنین است اشارات علمی «قرآن» که تراوش گونه است و هدف اصلی سخن را تشکیل نمی دهد.