اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 122

اَلْماءِ کُلَّ شَیْ ءٍ حَیٍّ ; هر چیز زنده ای را از آب پدید آوردیم.

وَ اللّهُ خَلَقَ کُلَّ دَابَّهٍ مِنْ ماءٍ 1 ; خدا هر جنبنده ای را از آب آفرید. درباره انسان می فرماید: وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً 2 ; و اوست که از آب، بشری را آفرید. مراد از این آب، همان آبی است که سرمنشأ همه موجودات است؛ چنان که در آیات فوق آمده یا منظور از آب، نطفه است؛ چنان که در آیه: خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ 3 ; آدمی از آبی جهنده آفریده شد، بیان گردیده است; ولی بیشتر مفسران بر این باورند که منظور از «ماء»، همان پدیده نخستین است؛ «أول ما خلق الله الماء» (1); نخستین چیزی که خدا آفرید، آب بود که تمامی پدیده ها از آن ریشه گرفته اند؛ زیرا بذر نخستین موجود زنده، تنها از آب پاشیده شد. همان بذر اوّلیه ای که به صورت حیوان ساده تک سلولی (آمیب) شکل گرفت و به جانداران دارای اعضای پیچیده با بیش از یک میلیون سلول تکامل یافت.

5. پوشش هوایی حافظ زمین

در آیات «قرآن»، واژه «سماء» کاربردهای مختلفی دارد. در آیه ذیل، مراد از آن، پوشش هوایی حافظ زمین است:

وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آیاتِها مُعْرِضُونَ 5 ; و آسمان را سقفی محفوظ [بر فراز زمین] قرار دادیم که اینان از نشانه های آن روگردانند.

گرد زمین را پوشش هوایی ضخیمی فرا گرفته که عمق آن به 350 کیلومتر می رسد. هوا از گازهای «نیتروژن» به نسبت 78/03 درصد، «اکسیژن» به نسبت 20/99 درصد، اکسید کربن به نسبت 0/04 درصد و بخار آب و گازهای دیگر به نسبت 0/94 درصد ترکیب یافته است. این پوشش هوایی با این حجم ضخیم و با این نسبت های گازی فراهم شده در آن، هم چون سپری آسیب ناپذیر زمین را در برگرفته و آن را از گزند